Eris

Mój ojciec nie przewidział skutków stworzenia córki doskonałej, w której drzemała siła do wzniecania konfliktów i inspirowania twórczości. Stałam się jego ukochaną, przewyższającą wszystkich, doskonałą pod każdym boskim względem. Znana z inicjowania licznych wojen, nie tylko na Ziemi, potrafiłam też manipulować zarówno siostrami, jak i sytuacjami, których nikt by nie podejrzewał. Wszystko to dla rozrywki i uciechy zepsutego Olimpu. Dzięki mojemu sprytowi na tle sióstr jawiłam się jako nieskazitelna, niczym czysta kropla Ambrozji. Bogowie z czasem patrzyli na mnie z coraz większym uznaniem. Szukali mojej obecności oraz inspiracji, którą im przynosiłam. Moje wyczyny i sukcesy, zwłaszcza te najgłośniejsze, przysparzały mi chwały i budziły obawy wśród innych. Miałam wszelkie predyspozycje, aby zostać następczynią ojca, jednak wybrał on mojego brata, Aresa. Odsunął mnie, nie zważając na moje uczucia, co przyniosło mu stratę. Z poczuciem zdrady i pragnieniem zemsty na Zeusu udałam się na Ziemię, by tam stworzyć własne królestwo. Ojciec nie spodziewał się, co byłam w stanie osiągnąć jako jego zlekceważona córka. Jestem Eris, boginią niezgody destrukcyjnej i twórczej. Rządzę Olimpią śmiertelników.