Dzika rzecz. Polska muzyka i transformacja 1989-1993

Lech Janerka śpiewał w 1985 roku o chaosie, który "nabyma, by wypluć sens", co wkrótce stało się metaforą dla całego społeczeństwa zmierzającego ku transformacji. Wolność przyniosła ze sobą nie tylko nadzieję, ale i niepewność, która jednych pobudzała do działania, a innych zamrażała. Muzyczne środowisko alternatywne tego okresu eksplodowało kreatywnością, przyciągając jak magnes najciekawszych artystów undergroundowych.W tym wyjątkowym momencie kultury wystąpiły takie zespoły jak Apteka, Armia, Brygada Kryzys, Houk, Izrael, Kazik, Kinsky, Kormorany, Max & Kelner oraz T. Love. Koniec ery jarocińskiego festiwalu, początek rave’ów, rozwijające się wiejskie komuny i wielomilionowe kontrakty – to wszystko tworzyło niezwykły kolaż. Pojawiali się queerowi wokaliści, oświeceni punkowcy i zalążki hip-hopu. Powstawały innowacyjne teledyski, nowatorskie audycje radiowe, a także legendarne kluby, w których odbywały się przełomowe koncerty.Rafał Księżyk oprowadza nas po pierwszych latach transformacji, z naciskiem na underground, który z chaosem był w naturalnej harmonii. Na polskiej scenie muzycznej spontanicznie kiełkowała idea społeczeństwa obywatelskiego, eksplorując nowe możliwości, jakie przyniosła ta epoka bez ograniczeń.