Dzienniki NB-NB 5(20)

Ten tom „Dzienników” gromadzi codzienne zapiski Sørena Kierkegaarda z lat 1846-1848, które sygnalizują początek nowego etapu jego filozoficznej twórczości. W tym okresie duński myśliciel zyskał głębsze zrozumienie swojego zadania intelektualnego. Po intensywnych latach 1842-1846, w których opublikował liczne dzieła pod różnymi pseudonimami oraz serię mów budujących, Kierkegaard spodziewał się pozytywnego odbioru ze strony czytelników i krytyków. Oczekiwał, że jego prace przyniosą mu uznanie, ale rzeczywistość okazała się inna. Zamiast pochwał, spotkał się z niezrozumieniem i licznymi krytycznymi, często złośliwymi komentarzami sugerującymi, że jest osobą ekscentryczną czy wręcz niepoważną. Ta sytuacja bardzo go rozczarowała, co jasno wyraża w swoich notatkach zebranych w SKS 20. We wpisach tych ujawnia swoje poczucie zawodu i smutku, jednocześnie analizując przyczyny takiego obrotu spraw i zastanawiając się, jak odpowiedzieć na to wyzwanie. Zapiski te stanowią fascynującą lekturę, która ukazuje Kierkegaarda w jego duchowych zmaganiach i cierpieniach, z których narodzi się główny nurt jego przyszłego myślenia.