Dziennik we dwoje

Jadwiga Stańczakowa (1919–1996) była niezwykłą poetką, która mimo utraty wzroku pozostawiła po sobie wyjątkowe dziedzictwo literackie. Znana jest z autorstwa wciągających tomów poetyckich i opowiadań. Zachęcona przez swojego przyjaciela i literackiego mistrza, Mirona Białoszewskiego, Stańczakowa rozpoczęła prowadzenie dziennika, który stał się zarówno jej twórczym przedsięwzięciem, jak i formą terapeutycznej ekspresji. Białoszewski nie tylko inspirował ją do pisania, ale także aktywnie uczestniczył w powstawaniu dziennika, dostarczając dodatkowych komentarzy i uzupełnień.W swoich notatkach Jadwiga opisuje m.in. swoje codzienne życie, takie jak spacery z białą laską czy wizyty w kawiarniach, co szczególnie bawiło i fascynowało Białoszewskiego. Jego entuzjazm skłaniał go do dopisywania własnych obserwacji i wspomnień, tworząc niepowtarzalny dialog z treścią Stańczakowej. "Dziennik we dwoje" odzwierciedla lata 1975–1978 i choć zainspirowany przez Białoszewskiego, ukazuje oryginalny styl literacki Stańczakowej.Znacząca część jej zapisków została po raz pierwszy ujawniona publicznie w 1985 roku w audycji radiowej. W kolejnych latach, 1992–1994, ukazały się dwa tomy dziennika, choć w niewielkim nakładzie. Ponieważ były trudno dostępne, książka zyskała status białego kruka na przestrzeni lat. Nowe wydanie "Dziennika we dwoje", przygotowane przez Wydawnictwo Warstwy, oferuje kompletną wersję tekstu wzbogaconą o przypisy oraz obszerne posłowie.Ponadto publikacja ta została poszerzona o film "Parę osób, mały czas" z 2005 roku, w reżyserii Andrzeja Barańskiego, w którym występują Krystyna Janda i Andrzej Hudziak. Scenariusz tej nagradzanej ekranizacji opiera się na dzienniku Stańczakowej, jeszcze bardziej podkreślając jego artystyczną i historyczną wartość.