Dzieci Hitlera. Jak żyć z piętnem ojca nazisty. Prawdziwe historie

Czy można jednocześnie być żarliwym zwolennikiem ideologii nazistowskiej i opiekuńczym rodzicem? Josef Mengele, który decydował o losach setek tysięcy Żydów węgierskich w Auschwitz, spędzał jednocześnie niezapomniane chwile z żoną podczas ich drugiego miesiąca miodowego. Hans Frank, zarządzający brutalnością na terenach Polski, wracając do domu stawał się oddanym ojcem, poświęcając wieczory na wspólne ćwiczenia gry na pianinie z synem. Hermann Göring, oczekując na karę śmierci w Norymberdze, wysyłał pełne czułości listy do swojej ukochanej córki. Jakie to uczucie nosić nazwisko, które stało się symbolem niewyobrażalnego zła i być dzieckiem osoby odpowiedzialnej za śmierć milionów ludzi? Pojawiają się pytania o to, jak można pogodzić miłość do takiego człowieka i czy to w ogóle możliwe. Dzieci najważniejszych postaci nazistowskich, po raz pierwszy otwarcie mówią o swoich relacjach z ojcami, ujawniając różnorodne postawy – od jednoznacznego potępienia ich czynów po próby ich usprawiedliwienia. Wspomnienia z dzieciństwa, naznaczone czułością, są nieodmiennie splatane z odrazą wobec zbrodni na rzecz Trzeciej Rzeszy. To oni, jak nikt inny, są w stanie dostrzec ludzką stronę swoich ojców, której my, patrząc z zewnątrz, widzimy wyłącznie jako bezlitosnych zbrodniarzy.