Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Dramaturgia fragmentu
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Prace naukowe Włodzimierza Szturca charakteryzują się interdyscyplinarnym podejściem do badania wyobraźni, która odgrywa kluczową rolę w literaturze XIX wieku oraz w teatrze od tamtych czasów aż do współczesności. Szturc podkreśla znaczenie takich zjawisk jak ruch, gest, słowo i znak, a także milczenie oraz elementy pomijania, znikania i zasłaniania, traktując je jako istotne w analizie literackiej i scenicznej. Jego spojrzenie na dramaturgię eksponuje rolę fragmentu nie tylko jako elementu statycznego, ale także dynamicznego, który może uwolnić się od błędnego postrzegania go jako trudnego do interpretacji. Fragmentaryczność staje się pewnym rodzajem napięcia, które przenika utwór w ciągłym procesie kreacji, trwający w nieustannym dialogu z autorem. Fragment nie jest po prostu częścią większej całości; stanowi żywy dowód na nieustanny akt tworzenia, który obiecuje rozwój zamiast zakończenia. Tworzy to dramat zarówno dla tekstu, jak i jego twórcy. Recenzję sporządził dr hab., prof. UwB, Krzysztof Korotkich.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Prace naukowe Włodzimierza Szturca charakteryzują się interdyscyplinarnym podejściem do badania wyobraźni, która odgrywa kluczową rolę w literaturze XIX wieku oraz w teatrze od tamtych czasów aż do współczesności. Szturc podkreśla znaczenie takich zjawisk jak ruch, gest, słowo i znak, a także milczenie oraz elementy pomijania, znikania i zasłaniania, traktując je jako istotne w analizie literackiej i scenicznej. Jego spojrzenie na dramaturgię eksponuje rolę fragmentu nie tylko jako elementu statycznego, ale także dynamicznego, który może uwolnić się od błędnego postrzegania go jako trudnego do interpretacji. Fragmentaryczność staje się pewnym rodzajem napięcia, które przenika utwór w ciągłym procesie kreacji, trwający w nieustannym dialogu z autorem. Fragment nie jest po prostu częścią większej całości; stanowi żywy dowód na nieustanny akt tworzenia, który obiecuje rozwój zamiast zakończenia. Tworzy to dramat zarówno dla tekstu, jak i jego twórcy. Recenzję sporządził dr hab., prof. UwB, Krzysztof Korotkich.
