Doświadczenia migracyjne w narracjach migrantów w Szwajcarii w kontekście czasu, miejsca i mobilności

Książka szczegółowo bada przeżycia polskich migrantów tymczasowych w Szwajcarii, traktując migrację jako skomplikowane i wieloaspektowe zjawisko osadzone w czasie, przestrzeni oraz mobilności. Autorka łączy techniki badań jakościowych z interdyscyplinarnym podejściem, analizując, jak migranci tworzą znaczenie życia „pomiędzy” – pomiędzy różnymi miejscami, tożsamościami oraz formami przynależności. Wykorzystując fenomenologiczno-hermeneutyczną orientację i narracyjne metody, opiera swoje wnioski na wywiadach z polskimi migrantami oraz własnych autoetnograficznych refleksjach z okresu migracji. Taka kombinacja pozwala jej uchwycić dynamiczny i procesualny charakter migracji, wzbogacony teoriami trajektorii i chaotycznych procesów biograficznych rozwiniętymi przez Gerharda Riemanna i Fritza Schützego. Książka eksploruje kategorie takie jak miejsce, czas, tożsamość, mobilność i pamięć, sięgając po koncepcje takie jak nie-miejsca, heterotopie, atopie, dom i nie-dom, oraz współczesny nomadyzm. Pokazuje, jak tymczasowa migracja prowadzi do przewartościowania doświadczeń osobistych i społecznych, umożliwiając redefinicję siebie w kontekście transnarodowej egzystencji. Publikacja stanowi zarówno analityczny, jak i refleksyjny wgląd w doświadczenia migracyjne, traktując je jako negocjację przestrzeni i sensów podczas budowania tożsamości. Książka wnosi istotny wkład do badań nad mobilnością, autoetnografią oraz pedagogiką miejsca, oferując wszechstronny obraz współczesnych migracji tymczasowych. Czytelnik znajdzie w niej zarówno wrażliwość, jak i analityczne podejście do codzienności migrantów. Monografia stanowi złożony portret migracji tymczasowej, ukazując ją jako doświadczenie osobiste, społeczne i egzystencjalne.