Długie łodzie wikingów

Tradycja szkutnicza Skandynawii, sięgając korzeniami aż do czasów kamienia, przejawia się w budowie jednoosobowych czółen, drewnianych łodzi z II wieku przed naszą erą oraz długich łodzi pojawiających się w IV wieku naszej ery. Charakterystyczne wikińskie łodzie długie stały się znane jako narzędzia grabieży i handlu, przecinając wody Morza Północnego i Bałtyku. Te imponujące jednostki żaglowe docierały aż do rejonów takich jak Morze Śródziemne, Północny Atlantyk i obecna Rosja. Aby przybliżyć obraz tych łodzi, które dominowały na skandynawskich wodach, skolonizowały Islandię, Grenlandię oraz Nowy Świat, a także siejały postrach na północnych wybrzeżach Europy, zastosowano rekonstrukcje oraz źródła historyczne i archeologiczne. W opisie wspomniane są również okręty Normanów, w tym słynna flota inwazyjna pod wodzą Wilhelma Zdobywcy.