Dawne mistrzynie

Dlaczego to, co historia sztuki zazwyczaj odrzuca pod etykietą "kobiece", wciąż pozostaje na marginesie? Czy feministyczne podejście rzeczywiście wpłynęło na tę dyscyplinę nauki? Nowe wydanie przełomowej książki "Dawne mistrzynie", z nową przedmową Griseldy Pollock, podejmuje się wnikliwej analizy historii sztuki z pominięciem kobiet. Współpracując, Parker i Pollock krytykują seksistowskie podejście do historii sztuki, promując bardziej inkluzywne i szersze spojrzenie na artystyczne dziedzictwo minionych wieków. Autorki analizują, jak zmieniały się relacje społeczne między płciami oraz w jaki sposób artystki odzwierciedlały w swoich pracach uwarunkowania związane z płcią. Proponują, by na nowo spojrzeć na sztukę przeszłości, tłumacząc, jak takie spojrzenie ułatwia zrozumienie twórczości współczesnych artystek, które mogą wpływać na percepcję zarówno swojej pracy, jak i osiągnięć innych twórców. W 2020 roku Griselda Pollock otrzymała Nagrodę Holberga za znaczące osiągnięcia badawcze i wpływ na dyskurs o gender i sztuce na przestrzeni ostatnich czterech dekad. "Dawne mistrzynie", będące pierwszą kluczową publikacją naukową Pollock, uznawane są obecnie za klasykę literatury feministycznej historii sztuki. Roszika Parker (1945–2010), pisarka i krytyczka, autorka ważnej książki "The Subversive Stitch: Embroidery and the Making of the Feminine", badała relacje między historią haftu a ideologiami płciowymi oraz opór kobiet wyrażany w ich twórczości. W "Dawnych mistrzyniach" autorki pokazują, że marginalizacja kobiet w sztuce nie jest przypadkowa, lecz wynika z głęboko zakorzenionego seksizmu strukturalnego. Ta cenna i pionierska praca daje nowe spojrzenie na historię sztuki i dostarcza uniwersalnych narzędzi do przepracowania narracji artystycznego dziedzictwa na naszym rodzimym gruncie. "Dawne mistrzynie" to lektura obowiązkowa dla tych, którzy interesują się współczesną twórczością, pozycja uznawana za kamień milowy zarówno w feministycznej historii sztuki, jak i szerszej historii sztuki i kultury. Przypomina o obecności artystek w naszym dziedzictwie i pokazuje, jak potrafiły wykorzystać narzucone im formy w nierzadko odkrywczy sposób.