Czekam, aż stanie się coś pięknego

W roku 1946, na zniszczonych ulicach powojennego Neapolu, siedmioletni Amerigo Speranza wraz z matką stara się przetrwać trudne czasy. Wkrótce pojawia się wiadomość o pociągu, który zabierze dzieci z południa Włoch do rodzin w centrum i na północy kraju, by ochronić je przed głodem i chorobami. Amerigo jest jednym z siedemdziesięciu tysięcy dzieci, które między 1945 a 1952 rokiem znalazły się w ten sposób pod opieką nowych rodzin. Po dotarciu do Bolonii, chłopca czeka odkrycie nowego, fascynującego świata. Rodzina, która go przyjmuje, szybko zdobywa jego sympatię, a Amerigo zaczyna naukę gry na skrzypcach. Jednak życie niesie ze sobą nieoczekiwane zmiany i nadchodzi moment, gdy musi wrócić do Neapolu. Skrzypce, które towarzyszyły mu w nowym domu, trafiają pod łóżko, a on ze smutkiem spogląda za znikającym pociągiem, tęskniąc za ukochaną opiekunką Derną.Latem 1995, już jako utytułowany skrzypek, Amerigo ponownie odwiedza Neapol, tym razem w celu pogrzebania matki. Miasto przywołuje wspomnienia przeszłości, zmuszając go do konfrontacji z dzieciństwem i dawnymi znajomymi, wśród których niektóre spotkania są wyjątkowo bolesne. Elsa Morante w swojej powieści dogłębnie bada trudną historię Neapolu, ukazując wydarzenia i mentalność tamtych lat, tworząc poruszającą opowieść o dylematach tamtych czasów.