Co zwie się myśleniem?

Martin Heidegger, wybitny filozof XX wieku z Niemiec, prowadził w roku akademickim 1951/1952 na uniwersytecie we Fryburgu wykłady poświęcone naturze myślenia. Odzwierciedlają one dojrzalszą fazę jego twórczości, kiedy to po burzliwych wydarzeniach politycznych lat trzydziestych i czterdziestych XX wieku, Heidegger powrócił do środowiska akademickiego. Po zakazie nauczania, nałożonym na niego po wojnie z powodu wcześniejszych powiązań z nazizmem, zyskał możliwość ponownego prowadzenia działalności dydaktycznej w momencie przejścia na emeryturę we wrześniu 1951 roku.Tytuł jego wykładów, "Was heißt Denken", kryje w sobie złożoność i wielowarstwowość zagadnienia myślenia. Można go interpretować jako pytanie o to, co nazywamy myśleniem, lub co wzywa do myślenia. To wezwanie można rozumieć zarówno jako inspirowanie przez akt myślenia, jak i pobudzanie myślenia przez coś zewnętrznego. Heidegger pokazuje, że myślenie jest czymś więcej niż tylko logicznym wywodzeniem; jest ono samym rdzeniem egzystencji, który odpowiada na wezwanie bycia.By zrozumieć naturę tego myślenia, trzeba sięgnąć raczej do poezji niż do nauki. Patronskim duchem tej książki są poeci, z Friedrichem Hölderlinem na czele. Heidegger podkreśla, że słowa poezji nie biorą się z podręczników logiki, lecz z innego źródła. Skąd dokładnie pochodzi myślenie? Na to pytanie nie potrafimy jeszcze odpowiedzieć, ponieważ prawdziwie nie zaczęliśmy myśleć. Stawiając to pytanie w tak szerokim i głębokim kontekście, nie oczekuje się jednoznacznych odpowiedzi, lecz raczej zachęca do podjęcia aktu myślenia.