Co się zdarzyło w XX wieku?

Peter Sloterdijk, czołowy niemiecki filozof współczesności urodzony w 1947 roku, w swojej najnowszej książce analizuje różnorodne tematy związane z koncepcją końca historii. Jego podejście różni się od tego, które prezentował Fukuyama; Sloterdijk nie zastanawia się, czy historia zmierzająca do optymalizacji ludzkiego życia dobiega końca, ale raczej czy istnienie Ziemi, tego kosmicznego statku, odkrytego w XX wieku, przetrwa pomimo autodestrukcyjnych skłonności jej mieszkańców. Główny esej książki, będący próbą krytyki radykalnego rozumu, nawiązuje do wcześniejszego dzieła autora, "Krytyka cynicznego rozumu" z 1983 roku.W tym tomie Sloterdijk, znany z takich publikacji jak "Gorliwość Boga", "W cieniu góry Synaj" i "Stres a wolność", podejmuje złożone zagadnienia współczesnego monogeizmu. Wiek XX przyniósł ze sobą ideę monogeizmu, czyli świadomość, że planeta Ziemia jest unikalna i wymaga naszej troski i ochrony. Sloterdijk bada filozoficzne aspekty globalizacji, utożsamianej z epoką antropocenu, w różnych kontekstach historycznych. Odwołuje się do postaci takich jak Odyseusz, Boccaccio, Kolumb, Heidegger czy Derrida, a także różnych dziedzin - od literatury, ekonomii, geografii, ekologii po prawo konstytucyjne.Sloterdijk, często określany mianem alchemika ducha, zapewnia czytelnikom duchowe doznanie najwyższej próby, prowadząc ich przez skomplikowany świat filozoficznych refleksji i analiz.