Ciemności kryją ziemię

Książka "Ciemności kryją ziemię" autorstwa Jerzego Andrzejewskiego jest uznawana za klasyczną pozycję literatury polskiej. Opublikowana w 1957 roku, w okresie tzw. "odwilży" po stalinowskim terrorze, zawiera głęboką analizę podporządkowania się ideologiom i władzy. Andrzejewski, który po wojnie był aktywnym uczestnikiem życia politycznego, w swojej powieści bada mechanizmy fanatyzmu ideologicznego, a także kwestie związane z kłamstwem i prawdą. W czasach komunistycznego reżimu zmuszony był do zawoalowania swych przemyśleń, dlatego posłużył się historycznym tłem. Pretekstem do rozważań nad komunizmem stała się inkwizycja z XV wieku, okres zaznaczony terrorem oraz zbrodniami popełnionymi w imię źle rozumianej religii. Postacie centralne książki to inkwizytor Tomas de Torquemada oraz młody zakonnik Diego de Manente. Diego, pełen początkowych wątpliwości i niechęci wobec inkwizycji oraz jej przedstawiciela, zaczyna ulegać wpływowi Torquemady. Dzięki jego pozornej dobroci i awansom, Diego stopniowo przekształca się z gorliwego krytyka w fanatycznego zwolennika inkwizycji, gotowego poświęcić nawet bliskich w imię jej zasad. Książka jest częstą lekturą w szkołach średnich.