Chwała Greków

Podobnie jak w Polsce, również we Francji przymiotnik "bizantyński" miał przez długi czas pejoratywne skojarzenia, a Bizancjum nie cieszyło się szczególnym uznaniem w sferze naukowej. Często dominowało przekonanie, że Bizantyńczycy byli jedynie naśladowcami starożytności, a termin "bizantynizm" kojarzono z przesadnym przepychem, skomplikowaną strukturą władzy i cezaropapizmem. W ostatnich latach jednak podejście to uległo przemianie, co widać między innymi w dziele Sylvaina Gouguenheima. Jego książka "Chwała Greków" znacząco zmienia stereotypowe postrzeganie Bizancjum, ukazując, jak dużą rolę Bizantyńczycy odegrali w rozwój nauki i sztuki w średniowieczu. Opierając swoją kulturę na greckich klasycznych, hellenistycznych i późnoantycznych wzorcach, stali się swoistymi pośrednikami, przekazując dorobek starożytności do czasów nowożytnych. Sylvain Gouguenheim wskazuje, że przekazywanie tej wiedzy rozpoczęło się już w okresie średniowiecza, a nie dopiero po upadku Konstantynopola w 1453 roku, kiedy nastąpił renesans. Książka nie tylko celebruje osiągnięcia starożytnych Greków, ale również ich średniowiecznych potomków, którzy tę kulturę nie tylko zachowali, ale również przekażą i zainspirowali nią świat łaciński. Dr hab. Agnieszka Heszen z Uniwersytetu Jagiellońskiego w recenzji książki potwierdza jej znaczenie. Prof. Sylvain Gouguenheim, francuski mediewista, urodzony w 1960 roku, pracuje w Pracowni Nauk o Starożytności i Średniowieczu Uniwersytetu Lotaryńskiego oraz wykłada w Ecole Normale Superieure w Lyonie. Jego badania skupiają się na zakonach rycerskich, krucjatach oraz transmitowaniu wiedzy w średniowieczu.