Chrześcijaństwo przyszłości

Wiele osób jest tak mocno związanych z postrzeganiem chrześcijaństwa jako „religii Zachodu” lub „religii europejskiej”, że trudno im przyjąć do wiadomości, że chrześcijaństwo zawsze było i pozostaje uniwersalną religią, której rozwój nie jest uzależniony od wpływów europejskich. Historia pokazuje, że chrześcijaństwo jest niezmiernie bogatym zbiorem myśli i praktyk, które zaskakują różnorodnością form, czasami budzących zdumienie. Mimo wcześniejszych prognoz o rychłym końcu, zwłaszcza po zakończeniu epoki kolonialnej, chrześcijaństwo nadal dynamicznie rozwija się w rejonach południowych, takich jak Ameryka Łacińska, Afryka i Azja.Nowa twarz chrześcijaństwa, pojawiająca się w tych regionach, znacznie różni się od tradycyjnych form znanych z Europy i Ameryki Północnej. W nadchodzących latach można spodziewać się, że religijne życie w tych miejscach, z jego entuzjazmem, spontanicznością, a często skupieniem na fundamentalizmie i elementach nadnaturalnych, stanie się normą dla wielu chrześcijan na całym świecie. W obliczu zmian demograficznych ta zmiana okazuje się nie tylko fascynująca, ale i istotna dla przyszłości chrześcijaństwa jako całości.