Chłopcy z paranzy

Roberto Saviano ponownie zanurza się w mroczną rzeczywistość, która od dawna przyciąga jego uwagę. Tworzy przejmującą narrację, która splata wątek przemocy z obrazem bezsilności, łącząc elementy okrucieństwa z niewinnością. "Paranza", termin związany z morzem, odnosi się do łodzi, które wabią nocą ryby przy pomocy silnego światła. Podobnie jak te łodzie, młodzież z osławionej neapolitańskiej dzielnicy Forcella przemierza miasto, polując na ludzi i ustalając swoje terytoria. Choć pragną zdobyć władzę i pieniądze, sami stają się jak te zwodzone światłem ryby - pełni życia, ale bliscy zguby.Z wielką szczerością pisarską Saviano przedstawia surową i poruszającą opowieść o sercu Neapolu, pełnym sprzeczności i ciemności. Jak zauważa Elena Ferrante, dziesiątka chłopaków pędzi pod prąd przez ciasne uliczki miasta na swoich skuterach, mając na celu podporządkowanie sobie Neapolu. Mają po piętnaście lat, pochodzą z przeciętnych rodzin i noszą niewinne pseudonimy jak Maharadża, Śnięta Ryba, Ząbek, Lollipop czy Dron. Elegancko ubrani, z tatuażami imion swoich sympatii, to młodociani przestępcy, którzy zdają sobie sprawę z braku przyszłości. Nie boją się więzienia ani śmierci, uznali bowiem, że jedyną opcją jest ryzykowne zagranie.Opowieść przedstawia losy gangu powiązanego z kamorrą, zwanego po neapolitańsku "paranza". Pod wodzą nastoletniego Nicolasa Fiorilla, młodzi przestępcy zdobywają pozycję w kryminalnej hierarchii. Szkolą się w strzelaniu na dachach, mierząc z kałasznikowów i półautomatycznych pistoletów do anten satelitarnych, by potem, z podniesionymi głowami, siać postrach z siodełek swoich skuterów. Krok po kroku przejmują kontrolę nad kolejnymi dzielnicami, wygrywając w lokalnych wojnach gangów oraz negocjując swoją pozycję ze starszymi bossami, dla których czas największej dominacji już przeminął.