Charles Lindbergh. Samotny orzeł

W dzisiejszych czasach młodzież pasjonuje się muzykami o długich włosach lub mistrzami futbolu, jednak w latach 20. i 30. XX wieku niekwestionowanymi idolami byli lotnicy. W tamtych latach szczególnym podziwem cieszył się Charles Augustus Lindbergh, uosobienie przystojnego, eleganckiego i inteligentnego pilota. Zasłynął jako pierwszy człowiek, który samodzielnie przeleciał z Ameryki do Europy bez międzylądowań. Lindbergh zdobył ogromną popularność nie tylko w Stanach Zjednoczonych, lecz także na całym świecie. Ówczesne media nadały mu miano "Idola XX stulecia", a jego wyczyny rozpalały wyobraźnię miłośników podniebnych przygód.Popularność przyniosła jednak także mniej przyjemne konsekwencje. Porwanie jego syna, które prasa okrzyknęła najgłośniejszą zbrodnią dekady, stało się częścią historii kryminalistyki. Przez lata nikt nie zdawał sobie sprawy, że ten legendarny lotnik, postrzegany jako wzór cnót oraz przykładny mąż i ojciec sześciorga dzieci, skrywał ciemniejszą stronę swojej osobowości. Dopiero trzy dekady po jego śmierci prawda o jego skomplikowanej naturze ujrzała światło dzienne.Choć często krytykowano go za prawicowe poglądy i przyjęcie orderu od Hermanna Göringa, a także skazano go na pamięciowe wymazanie, Lindbergh w rzeczywistości współpracował z amerykańskim wywiadem. Dziewięćdziesiąta rocznica jego historycznego przelotu przez Atlantyk, przypadająca w maju 2017 roku, stanowi doskonałą okazję do przypomnienia sobie o jego barwnym i kontrowersyjnym życiu. Narracje autorstwa Przemysława Słowińskiego i Danuty Uhl-Herkoperec, znanych z biografii takich osób jak Ulrike Meinhof czy bracia Klitschko, zapewniają fascynującą lekturę, która jest równie pewna jak podatki czy śmierć.