Burza śnieżna w Bostonie

Piotr Wierzbicki, znany krytyk muzyczny, ma w swoim dorobku zbiór felietonów i esejów, w których szczególnie wyróżniają się jego dzieła dotyczące Chopina i Bacha. Najnowsza publikacja Wierzbickiego to tom podzielony na cztery części: autobiograficzną, recenzyjną, felietonistyczną oraz finałowy esej. Stanowi on swego rodzaju podsumowanie jego życia poświęconego muzyce i ukaże się na 90. urodziny autora. Książka jest niezwykle osobistym dziełem, wyrażającym głębokie pasje i umiłowanie muzyki – ukazuje ona zachwyt, olśnienie i fascynację, które zrodziły się u autora na przestrzeni lat. Wierzbicki jawi się jako pisarz przeniknięty muzyką, zbliżony w tej kwestii do takich twórców jak Proust, Mann, Broch, Iwaszkiewicz czy Gombrowicz. Chociaż autobiograficzna perspektywa jest zauważalna, stanowi głównie tło dla głębokiej analizy i interpretacji jego doświadczeń z muzyką. Wierzbicki stara się przekształcić osobiste odczucia i spostrzeżenia w coś uniwersalnego, oferując czytelnikom głębokie analizy i interpretacje muzycznych zjawisk. Ważniejsze od samych spotkań z muzyką są opisy, interpretacje i zrozumienie ukrytych sensów oraz wewnętrznych powiązań w muzyce, które autor z taką pasją przedstawia.