Boso, ale w ostrogach

Edycja bez poprawek i ingerencji. Warszawa z okresu przedwojennego przedstawiona oczami młodego warszawskiego cwaniaka. Stanisław Grzesiuk, z charakterystycznym dla siebie poczuciem humoru i swadą, ukazuje życie na przedmieściach stolicy, oddając atmosferę panujących tam zwyczajów, tradycji oraz niepisanego kodeksu honorowego. Posługuje się przy tym językiem i specyficzną gwarą tamtych ulic. Premiera książki została opóźniona przez kilka miesięcy na skutek cenzury. Ostatecznie, w lipcu 1959 roku, dzieło ukazało się w księgarniach i szybko zniknęło z półek, podobnie jak "Pięć lat kacetu". Czytelnicy oraz krytycy apelowali o wznowienie publikacji. Książka na długie dekady stała się nieodzowną pozycją dla młodzieży z warszawskich podwórek. Po czasie tekst został skonfrontowany z oryginalnym rękopisem, przywrócono również usunięte przez cenzurę fragmenty z pierwotnego wydania. Obecne wydanie zawiera kluczowe recenzje tejże książki. Stanisław Grzesiuk (1918-1963) - pisarz i pieśniarz znany jako bard Czerniakowa. Przyszedł na świat w Małkowie pod Chełmem. Od drugiego roku życia mieszkał w Warszawie, gdzie spędził dzieciństwo i młodość. Podczas okupacji został aresztowany i zmuszony do pracy przymusowej w Niemczech, a potem trafił do obozów koncentracyjnych. W lipcu 1945 roku wrócił do kraju. Ze względu na pobyt w obozie zmagał się z gruźlicą płuc. Jest autorem autobiograficznej trylogii: "Boso, ale w ostrogach", "Pięć lat kacetu", "Na marginesie życia". Spoczywa na cmentarzu wojskowym na Powązkach. Obok Stefana Wiecheckiego uznawany jest za jednego z najważniejszych twórców związanych z kulturą warszawskich ulic.