Bóg odszedł z poczuciem winy. Tadeusz Bartoś w rozmowie z Arturem Nowakiem

Tadeusz Bartoś, filozof i były dominikanin, rozmawia z Arturem Nowakiem o swoim życiu w czasach PRL w Krotoszynie, Kościele, który potrafił zarówno przyciągać, jak i zniewalać, oraz o rodzinie i edukacji pełnej pogardy. To refleksja nad Polską, której czasem się wstydzi, ale też niezmiennie kocha, oraz nad chrześcijaństwem, które manipuluje poczuciem winy. Te wspomnienia nie są jedynie odtworzeniem przeszłości, lecz głęboką analizą polskiej duszy. Rozmowa łączy surowość ze wzruszeniem, ukazując proces trudnego dojrzewania i niegasnącego buntu. Chłodna logika spotyka się tu z żarliwymi emocjami. Bartoś nie unika tematu księży, polityki, i hipokryzji, ale dzieli się też wspomnieniami o smaku malin z ogrodu. Artur Nowak, urodzony w 1974 roku, jest adwokatem, publicystą i uznanym pisarzem. Współtworzył z profesorem Stanisławem Obirkiem książki takie jak „Babilon. Kryminalna historia Kościoła” oraz z Ireneuszem Ziemińskim „Chrześcijaństwo. Amoralna religia”. Jego książka „Kroniki opętanej” opisuje prawdziwą historię nastolatki będącej ofiarą molestowania egzorcyzmami. Jest także autorem reportażu „Adwokaci. Zraniony zapał” oraz współautorem nagrodzonego podcastu „Kryminalna historia Kościoła”. Od 2021 roku prowadzi podcast „Wysłuchanie” na kanale Sekielski Brothers Studio. Tadeusz Bartoś, urodzony w 1967 roku, to filozof, teolog i profesor Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora. Wstąpił do zakonu dominikanów w 1987 roku, a w 1993 przyjął święcenia kapłańskie. W 2007 roku uzyskał doktorat habilitowany na podstawie książki „Metafizyczny pejzaż. Świat według Tomasza z Akwinu”, a jego publikacja „Jan Paweł II. Analiza krytyczna” wzbudziła kontrowersje w środowisku kościelnym. W 2019 roku ukazała się jego książka „Mnich”, opisująca życie zakonne.