Blaga

W kraju, który wciąż nosi ślady przemian, nad węglem zasnutymi krajobrazami wschodzi kolejny, niepokojący świt. Ludzie upojeni nowo zdobytym bogactwem, pieniądze zdają się być na wyciągnięcie ręki. Wszyscy uczestniczą w zbiorowym tańcu – szaleństwie pełnym alkoholu i braku skrupułów wobec słabszych. Miejsca takie jak pegeery przypominają terytoria Komanczów – spokojne, lecz mające niepewną przyszłość. Przemoc stała się wszechobecna: od bankietów po bazary i wojsko. Język, który powinien być narzędziem porozumienia, jest wykorzystywany do pogrążania przeciwników. Mafia przejmuje władzę, podczas gdy policja, działając na peryferiach, budzi strach zamiast poczucia bezpieczeństwa. Każdy marzy o ucieczce, o zarobieniu marek i wyjeździe do lepszego świata. Ambitni garniturowcy pragną sukcesu, pędzą w beemkach po dziurawych drogach, próbując zapomnieć o PRL-u jak o złym śnie. Niestety, sukces jest zarezerwowany dla nielicznych, a większości pozostaje pustka. Warto spojrzeć na lata 90. bez przesadnego sentymentu czy wrogości, by dostrzec wielkie kolorowe oszustwo tego okresu. Wierzyliśmy w turbokapitalizm, ale rzeczywistość okazała się mniej kolorowa. Sklepy tamtych czasów wabiły obfitością, a przyszłość jawiła się jako szansa na łatwy zarobek. Handel mięsny, reprezentowany przez sprzedawców w przyczepach kempingowych, odbywał się bez skrupułów. Towar dzielono na świeży i „możliwy”, sprzedawcy zbijali muchy prosto na mięsie, a kawałki owadów lądowały na podłodze. Może dzisiejszy miejski klient nie pamięta, jak wyglądał handel lat 90., ale wtedy wszystko to kryło się pod hasłem „gospodarka rynkowa”.