Bitwa nad Niemnem (wrzesień-październik 1920 roku)

Bitwa nad Niemnem, która rozpoczęła się 20 września i trwała prawie bezustannie do 18 października, kiedy to doszło do zawieszenia broni, była kluczowym momentem w dziejach polskich działań wojennych w 1920 roku. Cała kampania, prowadzona pod strategią Naczelnego Wodza, miała na celu zarówno militarne zwycięstwo, jak i osiągnięcie celów politycznych: pokonanie wroga, wytyczenie granic kraju oraz zmuszenie przeciwnika do przystąpienia do rokowań pokojowych przez podpisanie zawieszenia broni.Zdaniem późniejszych historyków, wydarzenia nad Niemnem można postrzegać jako kontynuację sierpniowej ofensywy, która miała miejsce od 14 do 23 sierpnia. Czterotygodniowa przerwa między tymi decydującymi momentami nie wystarczyła na pełne przegrupowanie armii sowieckiej, rozbitej pod Warszawą. W związku z tym, wrześniowa ofensywa na Niemnem stanowiła efektywne wykorzystanie sukcesu osiągniętego miesiąc wcześniej.Z drugiej strony, warto zauważyć, że polska armia była również w stanie ograniczonej reorganizacji, trwającej około dwóch tygodni dla najdłużej odpoczywających oddziałów. Wbrew oczekiwaniom przeciwnika, który oceniał polskie siły jako wyczerpane i niezdolne do dalszego natarcia czy nawet skutecznej obrony, Polacy byli gotowi do kolejnych działań. Źródła sowieckie wskazują, że planowano ponowny atak na Polskę, co dodatkowo podkreśla fakt, że bitwa nad Niemnem miała charakter samodzielnej, decydującej walki.