Bila Voda część 2

Bila Voda to opustoszała miejscowość położona w górach na granicy Czech i Polski, gdzie z dawnej świetności pozostały jedynie niszczejący klasztor, szpital psychiatryczny oraz cmentarz, na którym spoczywają wyłącznie kobiety. Lena Lagnerov, szukająca schronienia, trafia do tego odległego zakątka świata. Znajduje azyl u ekscentrycznych zakonnic i otrzymuje zadanie, by uporządkować stare dokumenty klasztorne. W trakcie tej pracy odkrywa historię dramatycznych losów tego miejsca oraz jego mieszkańców.

W roku 1950 czechosłowackie klasztory zostały zamknięte, a zakonnice przetransportowane do ośrodków internowania, jednym z nich było właśnie Blej Voda. Warunki były trudne, a cel władz jasny: całkowite wymazanie zakonów z historii. Mimo to zakonnicom udało się przetrwać. Pytanie pozostaje, jak to było możliwe i dlaczego nawet po upadku komunizmu siostry nadal czują się zagrożone.

Kateina Tukov poświęciła ponad dekadę na badanie losów Blej Vody i została za to uhonorowana czeską Nagrodą Państwową w literaturze. Jak w swoim wcześniejszym dziele, Boginiach z Tkovej, autorka umiejętnie łączy fakty z fikcją, tworząc opowieść nie tylko pasjonującą, ale też przywracającą pamięć o bolesnych, ale istotnych wydarzeniach z przeszłości. Polski przekład został podzielony na dwie części, choć stanowią one jedną, spójną fabularnie całość.