Biały dym

Ta książka to było jedno wielkie wow! Pochłonęłam ją w ciągu jednego dnia i z miejsca mogę wam przyznać, że jest ona jedną z lepszych, które miałam okazje przeczytać w 2023 roku.

Elementy fantastyczne z połączeniem nuty horroru to coś co idealnie wpasowuje się w moje klimaty. Historia Marigold sprawiła, iż momentami mogłam poczuć ciarki na ciele. Opisane tutaj sytuacje były tak realistyczne, że bez problemu mogłam sobie wszystko wyobrazić.

Moje podekscytowanie z strony na stronę rosło coraz bardziej, a zakończenie tej lektury było dla mnie wielkim zaskoczeniem, ponieważ miałam różne przeczucia co do końcówki, jednak żadna z nich nie okazała się prawdziwa.

Pismo autorki jest dość nietypowe i nie każdemu może ono przypaść do gustu. Jak dla mnie – nie jest to prosty język. Na początku ciężko było mi się do niego przyzwyczaić, ale wystarczył tylko moment, by je pokochać.

Gdybym miała wymienić jedną z tych wkurzających bohaterek to z pewnością byłaby to Piper. To jak udawała niewinną i próbowała obrócić wszystko przeciwko własnej siostrze ogromnie mnie irytowało. Czasami miałam ochotę wejść do tego fikcyjnego świata i jej coś zrobić, jednak przyznam, że po części również rozumiałam jej zachowanie. Dziewczynka nie miała znajomych i była jedną z tych "naiwnych", która wybrała złą drogę.

Druga sprawa – ciągłe powtarzanie Marigold o pluskwach. Boże święty jak mnie to denerwowało! Sama już zaczęłam odczuwać, że coś mnie swędzi, albo co najgorsze - łazi po mnie. Rozumiem jej ogromny lęk, ale... wystarczy. Myślałam, że sama zaraz jakiejś traumy dostane.