Bertha Benz. Droga do marzeń

Bertha Ringer to silna i zaradna dziewczyna, dobra córka, świetna uczennica, pomocna siostra i przyjaciółka. Niestety przyszło jej żyć w czasach, gdy wyznacznikiem dobrego życia kobiety był mąż i jej posłuszeństwo wobec niego, a wszelkie odchylenia od norm uznanych w społeczeństwie za właściwe dla płci pięknej – staropanieństwo, swoje zdanie, dążenie do kształcenia się – były podstawą do wykluczenia z niego i drwin. Choć początkowo Bertha nie odczuwa szczególnego pociągu do małżeństwa, to w końcu i ją trafia strzała Amora. Zakochuje się w Carlu Benzu, niezwykle pomysłowym i energicznym inżynierze, który uwielbia opowiadać o swoim nowatorskim pomyśle na pojazd samojezdny. Po wielu przykrych doświadczeniach parze udaje się pobrać. Jednak brak żyłki do interesów i naiwność Carla nie ułatwiają – szczególnie pod względem finansowym – życia Berthy i ich dzieci, które wkrótce przychodzą na świat. Bertha bierze więc sprawy w swoje ręce i, mimo przeciwności – tych całkiem przyziemnych, jak i tych wynikających z konwenansów, rusza w obfitującą w przygody podróż.

To książka zdecydowanie bliska memu sercu, głównie dzięki niezwykłym bohaterkom, Bercie, Louise i Hedwidze. Każda z nich ma w sobie niezwykłe cechy, które razem tworzą obraz trudnej egzystencji kobiet w XIX i początkach XX wieku. Bertha mimo talentu do majsterkowania musi pozostać gospodynią domową, na szczęście dzięki Carlowi choć trochę realizującą swoje hobby. Louise pomimo aranżowanego małżeństwa dogaduje się z Ernestem, jednak wojna prędko weryfikuje ich życiowe plany i dziewczyna zostaje wdową. Hedwiga natomiast, najbardziej zbuntowana i odważna spośród przyjaciółek, nie chce wyjść za mąż, pragnie niezależności, wolności i bierze z życia pełnymi garściami, narażając się tym samym na wytykanie palcami i obmowę.

Niezwykła podróż pojazdem samojezdnym z Mannheim do Pforzheim wraz z Berthą i jej synami to uświadomienie czytelnikowi, jak trudny był każdy krok prowadzący do dobrobytu i techniki, którą dziś znamy. Nie tylko pod względem technologicznym, ale chyba przede wszystkim mentalnym. Strach przed tym, co nowe, niejednokrotnie blokował postęp, stanowił hamulec na trasie innowacji, lecz były jednostki takie jak Bertha i Carl, które potrafiły poradzić sobie i z tym.