Berserkir i Ulfhednar w historii, mitach i legendach

Książka ta bada fascynującą grupę skandynawskich wojowników z epoki Wikingów, znanych z umiejętności wpadania w bitewny amok. Zgodnie z wczesnośredniowiecznymi przekazami, wojownicy ci byli nazywani berserkami (berserkir) i ulfheónar. W polskiej literaturze temat ten nie był dotychczas szeroko omawiany, a istnieją jedynie fragmentaryczne analizy. Aby w pełni zgłębić ten temat, autor musiał sięgnąć nie tylko po wiedzę historyczną, ale także po narzędzia z dziedzin takich jak antropologia społeczna, psychologia, religioznawstwo, etnologia, literaturoznawstwo, ikonografia, archeologia, toksykologia i medycyna.Według recenzji prof. Krzysztofa Bączkowskiego, autor wysunął wiele interesujących hipotez, badając ślady berserków poza tradycyjnymi granicami ich znanych wystąpień. Jednym z kluczowych wątków książki są rozważania na temat ich pozaprawnego statusu w społeczeństwie. Autor zwraca uwagę na relacje berserków z vargami, banitami, jak również na postrzeganie berserków przez przeciętnych członków społeczeństwa i ich związki z władzami wojskowymi. To pozwala mu dostrzec dualność w obrazie berserków, którzy są zarazem obrońcami, jak i łamią zasad społecznych. Na tej podstawie autor rozwija teorię stopniowej ewolucji wizerunku berserka, która ostatecznie prowadzi do późnośredniowiecznych narracji, w których pojawia się stereotyp „czarnego berserka” - wroga wiary, porywacza kobiet i brutalnego skrytobójcy.