„Tu głos ma sztuka”. Wieland Wagner w latach 1941–1945

W październiku 1923 roku willa Wahnfried w Bayreuth staje się miejscem nieoczekiwanej wizyty Adolfa Hitlera. Podczas pobytu tam spotyka rodziców sześcioletniego Wielanda, jego wuja, Houstona Stewarta Chamberlaina, oraz odwiedza grób wybitnego kompozytora Richarda Wagnera, dziadka chłopca. Hitler, zafascynowany narodowosocjalizmem, jest także zagorzałym wielbicielem twórczości Wagnera i idei Gesamtkunstwerku. Z kolei Winifred Wagner, matka Wielanda, aktywnie wspiera Hitlera, chwaląc go w swoich przemówieniach.28 lipca 1925 roku Hitler w Bayreuth doznaje pierwszego wrażenia ze spektaklu "Zmierzch bogów", które wywiera na nim ogromne wrażenie. Fascynacja operą przemienia go w członka rodziny Wagnerów; dzieci zwracają się do niego jako "Wolf", a po śmierci Siegfrieda Wagnera w 1930 roku staje się dla nich postacią ojcowską. W 1945 roku willa Wahnfried zostaje zniszczona, a festiwale w Bayreuth przestają się odbywać. Jednak w 1951 roku następuje odrodzenie – Wieland Wagner, korzystając wcześniej z poparcia Hitlera, rozpoczyna nowe inscenizacje z bratem Wolfgangiem, kierując się mottem ze "Śpiewaków norymberskich": „Tu głos ma sztuka!”.Dzisiaj, siedem dziesięcioleci po tych wydarzeniach, profesor Anno Mungen, muzykolog i teatrolog, bada mroczne aspekty historii Bayreuther Festspiele oraz oper w Norymberdze i Altenburgu. Wyjaśnia zależności między wojną, sztuką, polityką i nieustannym dążeniem do osiągnięcia sławy, które kształtowały tamte czasy.