Ko Un - sylwetka autora

Poeta z Korei Południowej miał fascynującą ścieżkę życiową i twórczą. Jako dziecko uczęszczał do japońskich szkół, a już w wieku ośmiu lat był zafascynowany chińską poezją klasyczną. Pisarską podróż rozpoczął wcześnie, bo w wieku dwunastu lat. Załamanie związane z osobistymi stratami w wyniku wojny koreańskiej, w której brał udział przymusowo jako żołnierz, doprowadziło do poważnych kryzysów emocjonalnych i pierwszej próby samobójczej. W 1952 roku zdecydował się wstąpić do klasztoru jako mnich buddyjski, poświęcając kolejne dziesięć lat medytacji i podróżom po Korei.

W 1957 roku założył Gazetę Buddyjską, gdzie rozpoczął publikację swoich wierszy i esejów, jednocześnie piął się w hierarchii buddyjskiej. Jednak w 1963 roku postanowił opuścić wspólnotę buddyjską, publikując Manifest rezygnacji. Po przeprowadzce z prowincji Czedżu do Seulu, jego twórczość zaczęła przybierać coraz bardziej nihilistyczny ton. Kolejne załamania doprowadziły w 1970 roku do drugiej próby samobójczej.

Od 1973 roku Ko Un aktywnie angażował się w politykę, protestując przeciwko łamaniu praw człowieka przez ówczesne władze, co skutkowało wielokrotnym aresztowaniem i uwięzieniem w latach 1974, 1979, 1980 oraz 1989. Po odbyciu kary więzienia przeniósł się z żoną na wieś Ansong w pobliżu Seulu. Jego imponujący dorobek literacki obejmuje ponad 130 książek, a jego twórczość została doceniona licznymi nagrodami, w tym Koreańską Nagrodą Literacką w 1974 i 1987 roku. Utwory Ko Un zostały przetłumaczone na wiele języków, a w Polsce jego poezję przekładali Mieczysław Godyń, Adam Szostkiewicz i Agnieszka Żuławska-Umeda. Poeta dwukrotnie odwiedził Polskę w latach 2000 i 2009. Jego poezja, m.in. "Raptem deszcz" oraz "Maninbo. Dziesięć tysięcy istnień", ukazała się również w polskich tłumaczeniach.