Aspiracje mocarstwowe w polityce zagranicznej Egiptu

Egipt, leżący na styku Afryki i Azji i blisko Europy Południowej, odgrywa kluczową rolę geopolityczną i geostrategiczną na arenie międzynarodowej. Kontrolując strategiczny Kanał Sueski i granicząc z Palestyną, Egipt wpływa na balans sił na Bliskim Wschodzie. Ma to szczególne znaczenie z perspektywy globalnych i europejskich mocarstw, zarówno w kontekście politycznym, ekonomicznym, jak i militarnym. Transformacje zapoczątkowane po 1952 roku w Egipcie przekształciły nie tylko sytuację wewnętrzną tego kraju, ale miały również dalekosiężne skutki dla całego regionu arabskiego, kształtując politykę wielkich mocarstw wobec Bliskiego Wschodu. Zatem badanie dążeń Egiptu w jego polityce zagranicznej jest kluczowe dla zrozumienia współczesnych oraz historycznych procesów w tej newralgicznej części świata.Pomimo znaczenia Egiptu, analiza jego polityki zagranicznej oraz wewnętrznej nie była dotąd szeroko eksponowana w badaniach naukowych, szczególnie w literaturze polskojęzycznej. Wydarzenia tzw. arabskiej wiosny po 2011 roku jedynie częściowo zmieniły ten stan rzeczy, przy czym nadal większość analiz koncentrowała się na zagadnieniach wewnętrznych. Nie pojawiła się jednak wcześniej w Polsce kompleksowa monografia na temat polityki zagranicznej Egiptu. Dlatego publikację dr Jolanty Sierańskiej można uznać za ważną próbę wypełnienia tej luki, oferując nowe spojrzenie na skomplikowaną dynamikę egipskiej polityki na arenie międzynarodowej.