Ars de mortibus surgendi. Misterium paschalne w dziełach sztuki późnego antyku i średniowiecza

Książka, którą omawiamy, stanowi zbiór prac skupiających się na dogłębnej analizie sztuki okresu późnego antyku i średniowiecza. Badania te miały na celu ukazanie ważnego motywu, jakim jest misterium paschalne, w wybranych dziełach. Kluczowymi kryteriami podczas wyboru tych dzieł były: chrystocentryzm, ilustracyjność narracji chrystologicznej, oraz podkreślenie ludzkiej natury Chrystusa i chrześcijanina poprzez narracje i ich kierunki zanikania oraz gloryfikacji. Najważniejszym źródłem misterium paschalnego są opowieści o męce, śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa zapisane w czterech ewangeliach kanonicznych, List do Hebrajczyków oraz w listach Pawłowych i powszechnych, które były komentowane przez ojców Kościoła.Badania obejmują jedenaście dzieł sztuki z różnych epok i miejsc, w tym: sarkofagi Anastasis, Iuniusa Bassusa, mozaiki w Bazylice Santa Prassede w Rzymie, drzwi biskupa Bernarda z Hildesheim, tryptyk z Alton Tower w Victoria and Albert Museum w Londynie, brązowe drzwi z Porta San Ranieri katedry w Pizie, kielich i patenę z kościoła kanoników regularnych w Trzemesznie, miniatury psałterza trzebnickiego z Księgi Psalmów (Wrocław, Biblioteka Uniwersytecka IF 440), poliptyk z kościoła franciszkanów w Toruniu Quinitas, nagrobek Kazimierza Jagiellończyka na Wawelu oraz zaginioną kustodię z Raciborza. Każde z tych dzieł jest bogate w obrazy, w których widoczny jest motyw misterium paschalnego Chrystusa i człowieka. Misterium to uwidacznia się zarówno w chrystologicznych narracjach, jak i w zmiennych kierunkach poniżenia oraz eksaltacji.