Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Architektura staroruska w akwarelach Giacoma Quarenghiego
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Książka poświęcona jest serii akwarel przedstawiających zabytki Moskwy i jej okolic, stworzonych przez Giacoma Quarenghiego, znanego włoskiego architekta, który działał w Rosji na przełomie XVIII i XIX wieku. Te dzieła, bogate zarówno artystycznie, jak i ikonograficznie, nie zostały dotychczas w pełni omówione w literaturze naukowej. Wynika to z faktu, że badacze z Rosji i Włoch koncentrowali się przede wszystkim na architektonicznych dokonaniach Quarenghiego.Autor książki szczegółowo analizuje osiem widoków, które tworzą cykl akwarel, umiejscawiając te dzieła w szerokim kontekście artystycznym. Podkreśla ich związki zarówno ze sztuką zachodnioeuropejską, jak i rosyjską. Jednocześnie rozwija hipotezę sugerującą, że akwarele mogły powstać z okazji koronacji cara Pawła I w 1797 roku, zwracając uwagę na zmiany w sposobie odbioru sztuki staroruskiej, które miały miejsce pod koniec XVIII wieku na carskim dworze.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Książka poświęcona jest serii akwarel przedstawiających zabytki Moskwy i jej okolic, stworzonych przez Giacoma Quarenghiego, znanego włoskiego architekta, który działał w Rosji na przełomie XVIII i XIX wieku. Te dzieła, bogate zarówno artystycznie, jak i ikonograficznie, nie zostały dotychczas w pełni omówione w literaturze naukowej. Wynika to z faktu, że badacze z Rosji i Włoch koncentrowali się przede wszystkim na architektonicznych dokonaniach Quarenghiego.Autor książki szczegółowo analizuje osiem widoków, które tworzą cykl akwarel, umiejscawiając te dzieła w szerokim kontekście artystycznym. Podkreśla ich związki zarówno ze sztuką zachodnioeuropejską, jak i rosyjską. Jednocześnie rozwija hipotezę sugerującą, że akwarele mogły powstać z okazji koronacji cara Pawła I w 1797 roku, zwracając uwagę na zmiany w sposobie odbioru sztuki staroruskiej, które miały miejsce pod koniec XVIII wieku na carskim dworze.
