Antonina. Seria Wilcze córki. Tom 1

Po długotrwałym okresie suszy cała wieś pokryta jest kurzem, odsłaniając tajemnice byłego stawu rybnego. W tym czasie powracają do rodzinnego domu zesłaniec Rafał Wilczyński oraz jego matka, która zahartowała się na Syberii, wierząc, że sensem życia jest samo życie. Ich przybycie wstrząsa spokojem codzienności. Dziedziczka Wilczyńska postanawia zająć się pięcioma dziewczynkami z wioski, ucząc je podstaw pisania i czytania. Wprowadza nowe rzeczy, takie jak książki, buty czy mydło. Najmłodsza z Romaniuków, Antośka, biega boso po świecie, który wydaje jej się z góry zaplanowany. Jednak kiedy uczy się pisać swoje imię, odkrywa, że to początek wielkiej zmiany. Jako Tonia, a później Antonina, wyrusza w długą podróż od biednej chaty na Kresach do luksusowej rezydencji w Prowansji. To wzruszająca opowieść osadzona w wiejskich realiach, mówiąca o głodzie, godności, pracy, nauce i przesądach, a także sile kobiet, które prowadzą swoje rodziny, gdy mężczyźni śnią o bohaterstwie. Historia ta z czułością, ale i realizmem, opisuje powolny proces dojrzewania do osobistej i narodowej wolności oraz cenę, jaką trzeba zapłacić za odnalezienie własnego głosu w świecie pełnym strachu i milczenia.Siedemnastoletni Rafał Wilczyński zostaje z powodu buntu zesłany na Sybir, a jego matka Maria podąża jego śladem, po zagadkowej utracie męża. Na Syberii Maria odkrywa siebie na nowo, współpracując z rosyjskim biologiem badającym tajgę. Po powrocie do rodzinnych stron dostrzega, jak trudne warunki panują wśród wiejskich dziewcząt, traktowanych bardziej jak pracujące zwierzęta niż ludzie. Bierze pod opiekę pięć z nich i w swoim dworze uczy je umiejętności życia codziennego. Maria nazywa swoje uczennice "córkami" i kiedy przychodzi czas, pozwala im iść swoją drogą. Ta czteroczęściowa opowieść skupia się na losach wychowanek Marii Wilczyńskiej, śledząc ich dalsze życie.