Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Anamnezy
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
W książce Adama Wodnickiego "O pamięci" opisane historie można przyrównać do symbolicznego gestu podniesienia ręki w geście pożegnania. Wyobraź sobie chłodny poranek na stacji kolejowej, gdzie mgła i dym węgla tworzą niemal magiczną zasłonę, a wszyscy przygotowują się na odjazd na zawsze. W tym momencie nie do końca wiadomo, czy to pożegnanie skierowane jest do odjeżdżających, czy raczej do samego siebie. Rozmywające się, ledwo widoczne kontury postaci za oknami pociągu przypominają znajome twarze z przeszłości, które wkrótce znikną w ciemności. Po ich odejściu pozostaje tylko pustka, której nie sposób wypełnić słowami. Poszukujemy wtedy jakiegoś magicznego gestu, znaku, który mógłby zatrzymać biegnący czas, uchronić go przed zapomnieniem. Tym znakiem staje się właśnie poczucie, jakby podniesienie dłoni mogło ocalić te chwile.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
W książce Adama Wodnickiego "O pamięci" opisane historie można przyrównać do symbolicznego gestu podniesienia ręki w geście pożegnania. Wyobraź sobie chłodny poranek na stacji kolejowej, gdzie mgła i dym węgla tworzą niemal magiczną zasłonę, a wszyscy przygotowują się na odjazd na zawsze. W tym momencie nie do końca wiadomo, czy to pożegnanie skierowane jest do odjeżdżających, czy raczej do samego siebie. Rozmywające się, ledwo widoczne kontury postaci za oknami pociągu przypominają znajome twarze z przeszłości, które wkrótce znikną w ciemności. Po ich odejściu pozostaje tylko pustka, której nie sposób wypełnić słowami. Poszukujemy wtedy jakiegoś magicznego gestu, znaku, który mógłby zatrzymać biegnący czas, uchronić go przed zapomnieniem. Tym znakiem staje się właśnie poczucie, jakby podniesienie dłoni mogło ocalić te chwile.
