Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Znad Odry nad Wisłę
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Publikacja ujawnia kulisy przenosin Józefa Andrzeja Gierowskiego, historyka związanego z Uniwersytetem Wrocławskim, do Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Przeprowadzka ta miała miejsce w latach 1964-1965, a jej bezpośrednim powodem była śmierć Kazimierza Lepszego, rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego, która nastąpiła 30 maja 1964 roku. Po jego odejściu pozostawiono wolne stanowisko w Katedrze Historii Nowożytnej XVI–XVIII wieku w Instytucie Historycznym UJ. W realiach PRL-u taki transfer akademicki wymagał zaangażowania najwyższych władz, zarówno partyjnych, jak i państwowych, które swą przychylnością mogły przesądzić o jego powodzeniu. W tekście podkreślono także walkę o tę katedrę, na którą liczyli Władysław Czapliński, Adam Kersten oraz Celina Bobińska. Bobińska miała ambicję połączyć Katedrę Historii Powszechnej Nowożytnej i Najnowszej z Katedrą Historii Nowożytnej XVI–XVIII wieku, co mogłoby stworzyć największą jednostkę dydaktyczną tego typu w owym czasie w Instytucie Historycznym UJ. Istotne było także wsparcie osób pragnących wzmocnić krakowskie środowisko akademickie, w tym Henryka Wereszyckiego, który aktywnie wspierał transfer Gierowskiego do Krakowa.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Publikacja ujawnia kulisy przenosin Józefa Andrzeja Gierowskiego, historyka związanego z Uniwersytetem Wrocławskim, do Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Przeprowadzka ta miała miejsce w latach 1964-1965, a jej bezpośrednim powodem była śmierć Kazimierza Lepszego, rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego, która nastąpiła 30 maja 1964 roku. Po jego odejściu pozostawiono wolne stanowisko w Katedrze Historii Nowożytnej XVI–XVIII wieku w Instytucie Historycznym UJ. W realiach PRL-u taki transfer akademicki wymagał zaangażowania najwyższych władz, zarówno partyjnych, jak i państwowych, które swą przychylnością mogły przesądzić o jego powodzeniu. W tekście podkreślono także walkę o tę katedrę, na którą liczyli Władysław Czapliński, Adam Kersten oraz Celina Bobińska. Bobińska miała ambicję połączyć Katedrę Historii Powszechnej Nowożytnej i Najnowszej z Katedrą Historii Nowożytnej XVI–XVIII wieku, co mogłoby stworzyć największą jednostkę dydaktyczną tego typu w owym czasie w Instytucie Historycznym UJ. Istotne było także wsparcie osób pragnących wzmocnić krakowskie środowisko akademickie, w tym Henryka Wereszyckiego, który aktywnie wspierał transfer Gierowskiego do Krakowa.
