ZNACZENIE DŁUGU DLA ZRÓWNOWAŻONEGO WZROSTU GOSPODARCZEGO PRZYKŁAD POLSKI

Zagadnienia związane z długiem, zarówno wewnętrznym, jak i zewnętrznym, od wieków przyciągają uwagę ekonomistów i polityków. Już w średniowieczu, w 1340 roku, król Anglii Edward III ogłosił bankructwo, co stało się jednym z pierwszych odnotowanych przypadków. W niedawno opublikowanej książce "This Time is Different" autorstwa C. Reinhart i K. Rogoffa, przedstawiono historię bankructw państw zarówno przed epoką przemysłową, jak i po 1800 roku, kiedy to na niemal wszystkich kontynentach zaobserwowano gwałtowny wzrost liczby kryzysów zadłużeniowych. Ostatni globalny kryzys finansowy był następstwem nieprawidłowości w systemie finansowym, gdzie nadmierne zadłużenie sektora finansowego, oprócz recesji dotykającej wiele krajów rozwiniętych, istotnie przyczyniło się do zwiększenia długu publicznego. W kontekście zjawiska zadłużenia, uwaga skupiona jest głównie na długu publicznym, jednakże należy zauważyć, że zmiany w poziomie zadłużenia i oddłużania dotyczą również innych sektorów gospodarki, które mają wpływ na ogólny poziom zadłużenia kraju. Poziom długu sektora prywatnego również ma kluczowe znaczenie w tym procesie. Kryzys gospodarczy może być katalizowany zarówno przez dług publiczny, jak w przypadku kryzysu w strefie euro, jak i przez zadłużenie prywatne, jak to miało miejsce podczas kryzysu azjatyckiego w 1997 roku. W szczegółowej analizie skupiamy się na Polsce, badając rosnące zadłużenie kraju na przestrzeni ostatnich dziesięciu lat. Z analiz wynika, że rozwój ekonomiczny i dynamika wzrostu PKB w Polsce coraz bardziej zależą od dostępu do kredytu, niezależnie od tego, czy jest to dług krajowy czy zagraniczny.