Zima pożegnanych. Krystyna Lesińska. Tom 4

"Starsza pani, stojąca w zmieszanym z deszczem śniegu i gapiąca się z uśmiechem w ekran komórki, musiała być niecodziennym widokiem" - A. Kańtoch, "Zima pożegnanych"

Rozpoczynamy historie w Wigilię. Jerzy prowadzi samochód na jezdnię wpada mu pies sąsiadki. Chyba go potrącił albo nie, on sam nie wie i ja nie wiem. Jednak zabiera pieska i idzie do Doroty sąsiadki. Co tam zastaje włosy jeży na karku. Tak, tam za drzwiami było pełno krwi i... Ciało. Ciało młodego mężczyzny. To napewno nie była Dorota właścicielka psiaka.

Trzy tygodnie wcześniej Krystyna Lesińska idzie z torbami pełnymi zakupów, gdy właśnie je wyrywa jej, a w zasadzie próbuje to zrobić młody mężczyzna. Główna bohaterka nie zamierzała mu tłumaczyć, że to zachowanie nie powinno mieć miejsca. Mimo wszystko go rozpoznała. Tak to Miłosz Najder wynajmuje mieszkanie jest studentem "czegoś tam". Po krótkim dialogu on sam wprasza się do niej z sprawą, którą może rozwiązać zawodowy emerytowany policjant. Czyli właśnie ona.

"(...) czeka mnie wysłuchanie historii i robiącym przekręty szefie albo babci, którą niepokoją odgłosy za ściany. Cóż w moim wieku, gdy człowiek chce mieć odrobinę rozrywki, musi czasem zaryzykować"*

Miłosz przedstawia głównej bohaterce krótki filmik elegancko ubranej kobiety idącej szosą wzdłuż ściany drzew. Tylko tyle. Miłosz widzi w tym zagrożenie dla tej dziewczyny, Krystyna zaś, że jest to zwykły filmik idącej kobiety. Nie potrzebny zgłaszania na policję. Jednak Krystyna będąc na emeryturze lekko się nudzi i przesyła filmik Wojtkowi Chodurze. Który obiecał oglądnąć filmik, który wcześniej Krystyna otrzymała od Miłosza. Podzielił zdanie Krystyny.

Jednak przeszedł kolejny filmik. Tym razem w głowie Krystyny zaczyna się kłębić policyjna analiza obu filmików pod każdym możliwym scenariuszem. Krystyna zaczyna na początek mini śledztwo dotyczące owych filmików. Próbuje zrozumieć czy same e-maile to kiepski żart studentów czy naprawdę znamiona przestępstwa. Nawet w swoje małe śledztwo wciąga wnuczka. Lubię takie powiązania bohaterów w całą akcję. Teraz każdy detal jest ważny by odkryć kto stoi za tymi błahymi na pierwszy rzut oka filmikami.

Postać Krystyny jest bardzo jak na swój wiek żywiołowa. Także żartująca, stanowcza, wiedząca bardzo dużo. Pozytywna postać. Polubiłam jej styl dedukcji i analizy, który prowadził małymi kroczkami do rozwiązania całej zagadki. Lubiłam ją, gdy żartowała z swoim kolegą, jak czysto wprowadziła wnuka w śledztwo mimo, że ostatnio nie było z nim za ciekawie, (który naprawdę jest bystry i świetny w zgadywankach), a zarazem jej charakter potrafił czasem odpuścić uprzejmości. Ta postać po prostu chciała odpoczywać i cieszyć się schematami dnia. Jednak mimo podeszłego wieku chciała się trochę "wybić" z rytmu właśnie dnia raz na jakiś czas. Podobało mi się jak potrafi zacząć rozmowę ogólnie, bardzo miło by przy herbacie i ciastku przepytać celnymi pytaniami osób hipotetycznie powiazanych z środowiskiem Najdera i jego sprawą. Jest mistrzynią prowadzenia rozmowy. Nawet chora potrafiła dalej brnąć w swoje prywatne śledztwo. Jej determinacja była godna podziwu.

Miłosz był typowym młodzieńcem, który jest w gorącej wodzie kąpany. Był nachalny wręcz, chciał wszystko by było na już. Jestem w stanie go zrozumieć, był niecierpliwy, ale też z drugiej strony bardzo uczulony na zagrożenie względem tej kobiety z filmiku. Dla mnie bardzo tajemnicza postać. Taka nieoczywista. Lubię takich bohaterów, którzy potencjalnie mogą mieć tajemnice.

Książka dzieli się też na rozdziały z Renatą, Krystianem, Olgierdem i jeszcze innymi postaciami, których poznacie, gdy sięgniecie po te książkę. A kim one są, czym się zajmują i czy wg mają związek z małym śledztwem dowiecie się sami.