Zamieszkiwanie pamięci

Czytanie to sztuka, której najlepiej można nauczyć się od tłumaczy, gdyż to oni znajdują się tuż za autorem. Ich pełne zaangażowanie w teksty sprawia, że potrafią oni dostrzec najgłębsze warstwy literackiego dzieła. Zwłaszcza tacy wyjątkowi tłumacze jak Joanna Ugniewska mają umiejętność prowadzenia czytelników przez zbiory literackie, które są im bliskie, tworząc przy tym osobiste konstelacje. Joanna w sposób przystępny opowiada o trudnych czy zawiłych aspektach literatury, czyniąc je dla czytelników bardziej zrozumiałymi i atrakcyjnymi. W swojej książce Ugniewska dzieli się tą częścią swojego życia, która jest związana z pamięcią o przeczytanych lekturach. Taka forma narracji wymaga stworzenia przyjaznej przestrzeni, którą chce się odwiedzać oraz w której chce się zamieszkać. Joanna pisze o znanych jej autorach, których tłumaczyła — takich jak Umberto Eco, Claudio Magris czy Antonio Tabucchi — oraz komentowanych przez nią myślicielach, na przykład Nicola Chiaromonte czy Curzio Malaparte. Mówi również o ukochanych miejscach, głównie we Włoszech, ale także o postaciach z odległych krain, takich jak niezwykła grupa autorów na „m”: Javier Marías, Sándor Márai, Norman Manea i Predrag Matvejević.