Zamieć

Oxenford Medical to ściśle strzeżona firma farmaceutyczno-badawcza w Szkocji, która opracowała nowy lek działający na niesamowicie śmiercionośnego wirusa. Jednak w Wigilię Toni Gallo, szefowa zespołu ochrony Oxenford Medical, zauważa naruszenie zasad bezpieczeństwa: brakuje próbek leku, a laboranta nigdzie nie można znaleźć. Kiedy wspomniany technik zostaje w końcu odnaleziony w swoim domu, jest zarażony wirusem, a Stanleyowi Oxenfordowi, właścicielowi ośrodka badawczego i twórcy leku, grozi utrata wszystkiego, na co pracował. Wtedy jego syn, Kit, zadłużony po uszy, postanawia okraść Stanleya i nawiązuje współpracę z bandą zbirów. Myśli, że ich celem jest kradzież leku antywirusowego, ale po włamaniu do Oxenford Medical, Kit uświadamia sobie, że prawda jest gorsza niż myślał: oni tak naprawdę kradną wirusa. I tak zaczyna się kompletny koszmar, który potęguje niespodziewana zamieć z północy. Sprawy mogą potoczyć się tylko w bardzo złym kierunku, ale Toni postanawia udowodnić, że jest gotowa zrobić wszystko, by złapać przestępców.

"Zamieć" to z pewnością bardzo dobry thriller. Może nie jest idealny, ale z pewnością jest to historia trzymająca w napięciu, sprawiająca, że jesteś przyklejona do książki. To historia, w której wiele rzeczy idzie nie tak. Dla bandytów, ale także dla Toniego i klanu Oxenfordów, którzy znaleźli się w całej tej nieszczęśliwej sytuacji. Zasadniczo, gdy ktoś myśli, że znalazł wyjście z tej strasznej sytuacji, następuje jakiś zwrot akcji i dana osoba wraca do punktu wyjścia. Dzieje się tak przez całą historię, zwłaszcza, że złodzieje próbują uciec ze skradzionym wirusem.

Jeśli chodzi o postacie, Toni Gallo była w porządku. Jej uczucia do szefa, Stanleya Oxenforda, były trochę dziwne i miała tendencję do głupkowatego zachowania. Jest uparta i trudno jej zamknąć usta. Kit Oxenford jest po prostu wredny i jest dzieckiem w dorosłym ciele. Jest zły na swojego ojca, ponieważ Stanley odmówił mu zapłacić należne pieniądze. Postanawia więc się zemścić, co prowadzi do strasznej sytuacji, o której opowiada "Zamieć". Nie zastanawia się nawet, kiedy dwukrotnie zdradza swoją siostrę Mirandę, za drugim razem narażając ją na straszne niebezpieczeństwo. Kiedy uświadamia sobie prawdę o skradzionych przedmiotach, wie, jak niebezpieczne mogą być dalsze koleje losu, ale wszystko, o czym Kit może myśleć, to pieniądze, nie biorąc pod uwagę, że może zostać zabity, gdy wirus zostanie uwolniony. Kit jest dziecinny, mściwy, bezmyślny, wredny, jest naprawdę nieprzyjemną postacią i nie mogłem się powstrzymać przed życzeniem mu wszystkiego co najgorsze za narażanie własnej rodziny na takie niebezpieczeństwo. Bandyci, z którymi Kit się spotyka, Nigel, Elton i Daisy, to po prostu okropni ludzie, którzy nie mają żadnych skrupułów, zwłaszcza Daisy - potwór i prawdziwa psychopatką.

Choć wiele spraw nie skończyło się tak, jak moglibyśmy sobie wymarzyć, "Zamieć" Kena Folletta była bardzo satysfakcjonującą lekturą. Biorąc pod uwagę panującą pandemię koronawirusa, to może być niezły moment żebyście po nią sięgnęli.

"Zamieć" bardzo mnie zaskoczyła. Być może wstyd się przyznać, ale przed rozpoczęciem czytania oceniałam książkę przez wygląd okładki, która wydawała mi się mdła i nudna. Cieszę się jednak, że znajoma namówiła mnie do spróbowania Folletta właśnie za pomocą "Zamieci".

Toni jest byłą policjantką, która teraz pracuje w ochronie w jednym z najlepszych laboratoriów naukowych w Szkocji, podkochując się w swoim szefie. Toni stara się jak może, nie chcąc popełnić żadnego błędu, więc wiadomość o śmierci jednego z naukowców, który ukradł królika zakażonego nowym i niebezpiecznym wirusem jest dla niej druzgocąca. Toni miała wybrać się do SPA ze swoimi przyjaciółmi, jednak okropna pogoda sprawia, że musi pozostać w Szkocji i w dodatku opiekować się swoją matką. Prawdziwa akcja zaczyna się, gdy syn Stanleya Oxenforda, właściciela laboratorium, chcąc spłacić swoje hazardowe długi, postanawia z pomocą kilku ludzi ukraść lek na śmiertelnie niebezpiecznego wirusa. Wszystko może skończyłoby się dla nich pomyślnie, gdyby nie ta fatalna pogoda, która za sprawą zamieci śnieżnej skazuje ich na zgromadzenie się w domu samego Stanleya. Tam zaczyna się prawdziwe piekło... Pytanie brzmi, czy wszyscy wyjdą z tego żywi?

Nie ukrywam, że "Zamieć" była dla mnie porywająca lekturą, której naukowe tło sprawia wrażenie dobrze zbadanego. Historia jest prawdopodobna i wydaje się, że niewątpliwie mogłaby mieć miejsce w prawdziwym świecie. Przedstawieni w powieści bohaterowie mieli niezbędną głębię i potrzebną racjonalność podczas podejmowanych działań. Nie są idealni, mają swoje wady i dostarczają pewnych wniosków na temat ludzkiej psychologii.
Przez całą długość książki nie było momentu, w którym mogłabym stwierdzić, że się nudzę albo że opowieść niepotrzebnie się przeciąga. Styl pisania był piękny i cudownie oddawał dramaturgię w śnieżnej Szkocji w okresie świąt Bożego Narodzenia. "Zamieć" przeplatana intrygą, romansem i szybką akcją powinna przypaść do gustu różnorodnej grupie czytelników.

Z pewnością, po "Zamieci" chętnie sięgnę po inne książki Kena Folletta.

Oxenford Medical to ściśle strzeżona firma farmaceutyczno-badawcza w Szkocji, która opracowała nowy lek działający na niesamowicie śmiercionośnego wirusa. Jednak w Wigilię Toni Gallo, szefowa zespołu ochrony Oxenford Medical, zauważa naruszenie zasad bezpieczeństwa: brakuje próbek leku, a laboranta nigdzie nie można znaleźć. Kiedy wspomniany technik zostaje w końcu odnaleziony w swoim domu, jest zarażony wirusem, a Stanleyowi Oxenfordowi, właścicielowi ośrodka badawczego i twórcy leku, grozi utrata wszystkiego, na co pracował. Wtedy jego syn, Kit, zadłużony po uszy, postanawia okraść Stanleya i nawiązuje współpracę z bandą zbirów. Myśli, że ich celem jest kradzież leku antywirusowego, ale po włamaniu do Oxenford Medical, Kit uświadamia sobie, że prawda jest gorsza niż myślał: oni tak naprawdę kradną wirusa. I tak zaczyna się kompletny koszmar, który potęguje niespodziewana zamieć z północy. Sprawy mogą potoczyć się tylko w bardzo złym kierunku, ale Toni postanawia udowodnić, że jest gotowa zrobić wszystko, by złapać przestępców.

"Zamieć" to z pewnością bardzo dobry thriller. Może nie jest idealny, ale z pewnością jest to historia trzymająca w napięciu, sprawiająca, że jesteś przyklejona do książki. To historia, w której wiele rzeczy idzie nie tak. Dla bandytów, ale także dla Toniego i klanu Oxenfordów, którzy znaleźli się w całej tej nieszczęśliwej sytuacji. Zasadniczo, gdy ktoś myśli, że znalazł wyjście z tej strasznej sytuacji, następuje jakiś zwrot akcji i dana osoba wraca do punktu wyjścia. Dzieje się tak przez całą historię, zwłaszcza, że złodzieje próbują uciec ze skradzionym wirusem.

Jeśli chodzi o postacie, Toni Gallo była w porządku. Jej uczucia do szefa, Stanleya Oxenforda, były trochę dziwne i miała tendencję do głupkowatego zachowania. Jest uparta i trudno jej zamknąć usta. Kit Oxenford jest po prostu wredny i jest dzieckiem w dorosłym ciele. Jest zły na swojego ojca, ponieważ Stanley odmówił mu zapłacić należne pieniądze. Postanawia więc się zemścić, co prowadzi do strasznej sytuacji, o której opowiada "Zamieć". Nie zastanawia się nawet, kiedy dwukrotnie zdradza swoją siostrę Mirandę, za drugim razem narażając ją na straszne niebezpieczeństwo. Kiedy uświadamia sobie prawdę o skradzionych przedmiotach, wie, jak niebezpieczne mogą być dalsze koleje losu, ale wszystko, o czym Kit może myśleć, to pieniądze, nie biorąc pod uwagę, że może zostać zabity, gdy wirus zostanie uwolniony. Kit jest dziecinny, mściwy, bezmyślny, wredny, jest naprawdę nieprzyjemną postacią i nie mogłem się powstrzymać przed życzeniem mu wszystkiego co najgorsze za narażanie własnej rodziny na takie niebezpieczeństwo. Bandyci, z którymi Kit się spotyka, Nigel, Elton i Daisy, to po prostu okropni ludzie, którzy nie mają żadnych skrupułów, zwłaszcza Daisy - potwór i prawdziwa psychopatką.

Choć wiele spraw nie skończyło się tak, jak moglibyśmy sobie wymarzyć, "Zamieć" Kena Folletta była bardzo satysfakcjonującą lekturą. Biorąc pod uwagę panującą pandemię koronawirusa, to może być niezły moment żebyście po nią sięgnęli.

"Zamieć" bardzo mnie zaskoczyła. Być może wstyd się przyznać, ale przed rozpoczęciem czytania oceniałam książkę przez wygląd okładki, która wydawała mi się mdła i nudna. Cieszę się jednak, że znajoma namówiła mnie do spróbowania Folletta właśnie za pomocą "Zamieci".

Toni jest byłą policjantką, która teraz pracuje w ochronie w jednym z najlepszych laboratoriów naukowych w Szkocji, podkochując się w swoim szefie. Toni stara się jak może, nie chcąc popełnić żadnego błędu, więc wiadomość o śmierci jednego z naukowców, który ukradł królika zakażonego nowym i niebezpiecznym wirusem jest dla niej druzgocąca. Toni miała wybrać się do SPA ze swoimi przyjaciółmi, jednak okropna pogoda sprawia, że musi pozostać w Szkocji i w dodatku opiekować się swoją matką. Prawdziwa akcja zaczyna się, gdy syn Stanleya Oxenforda, właściciela laboratorium, chcąc spłacić swoje hazardowe długi, postanawia z pomocą kilku ludzi ukraść lek na śmiertelnie niebezpiecznego wirusa. Wszystko może skończyłoby się dla nich pomyślnie, gdyby nie ta fatalna pogoda, która za sprawą zamieci śnieżnej skazuje ich na zgromadzenie się w domu samego Stanleya. Tam zaczyna się prawdziwe piekło... Pytanie brzmi, czy wszyscy wyjdą z tego żywi?

Nie ukrywam, że "Zamieć" była dla mnie porywająca lekturą, której naukowe tło sprawia wrażenie dobrze zbadanego. Historia jest prawdopodobna i wydaje się, że niewątpliwie mogłaby mieć miejsce w prawdziwym świecie. Przedstawieni w powieści bohaterowie mieli niezbędną głębię i potrzebną racjonalność podczas podejmowanych działań. Nie są idealni, mają swoje wady i dostarczają pewnych wniosków na temat ludzkiej psychologii.
Przez całą długość książki nie było momentu, w którym mogłabym stwierdzić, że się nudzę albo że opowieść niepotrzebnie się przeciąga. Styl pisania był piękny i cudownie oddawał dramaturgię w śnieżnej Szkocji w okresie świąt Bożego Narodzenia. "Zamieć" przeplatana intrygą, romansem i szybką akcją powinna przypaść do gustu różnorodnej grupie czytelników.

Z pewnością, po "Zamieci" chętnie sięgnę po inne książki Kena Folletta.