Wspomnienia z Powstania 1863 roku i z życia na...

Już znajdujemy się na ostatniej stacji etapowej w Rosji. Z tego miejsca wyruszamy o poranku, by dotrzeć do słupa granicznego, który oddziela Europę od Azji. Monument ten jest imponującą, 56-metrową, czworokątną budowlą murowaną, z jednej strony ozdobioną herbem permskiej guberni europejskiej, a z drugiej – tobolskiej azjatyckiej. To tutaj rozpoczyna się kraina Syberii. Słowo "Sybir" nie jest nam obce, przywołuje skojarzenia z trudnymi chwilami i cierpieniem. Obok tego słupa, nieodpartym świadkiem przechodzących ludzi, rozgrywa się wiele tragicznych historii. Wielu z osadzonych zostawia za sobą to, co kochali, i ze łzami w oczach zastanawia się nad swoją przyszłością. Przytłaczający ból towarzyszy im nieustannie, zadając pytanie, czy kiedykolwiek wrócą do swojego rodzinnego kraju i bliskich. Myśl o przyszłości wywołuje wzruszenie, rośnie w ich sercach tęsknota, a oczy wilgotnieją. W chwilach refleksji oddalają się myślami do tych, którzy zostali daleko. Żegnają ich i życzą ukojenia, spokoju, oraz szczęścia, którego sami nie mogą tu zaznać. Z sercem przepełnionym miłością bez granic zwracają się w kierunku swojego pięknego kraju, zostawiając tam część siebie.