Wschód słońca w jaskini

"Wschód słońca w jaskini" to wyjątkowa książka Magdaleny Nazaruk-Pieczarki, która w poetycki sposób odkrywa przed czytelnikiem, co pozostaje w nas samych, gdy czas traci swoje znaczenie w zgiełku codzienności. Jej wiersze przypominają spacer po zakurzonym strychu pamięci, wypełnionym starymi książkami, skrytymi kasetami, listami z przeszłości i nazwiskami naszych przodków, które trwają mimo wszystko. Przeplatają się w nich inspiracje Polesiem jako utraconym rajem, Wisłą jako tajemniczą głębiną, a Warszawą jako dynamicznym ringiem. Znajdziemy tu obrazy ciał pełnych pragnień i niepewności, pulsujących gdzieś pomiędzy czułością a strachem. Poezja Nazaruk-Pieczarki jest osobista i wyrazista, pokazując, jak codzienne życie splata się z mitami, a miłość z wojną, stratą i walką o ocalenie. Każdy z jej utworów działa niczym małe światło w mroku, dając chwilową okazję do odnalezienia samego siebie. Nazaruk-Pieczarka, urodzona w 1996 roku w Białej Podlaskiej, jest absolwentką prawa i kulturoznawstwa na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Zadebiutowała w 2017 roku tomikiem "Nie do mówienia" i od tamtej pory zdobyła wiele nagród literackich, w tym w konkursach takich jak Ogólnopolski Konkurs Literacki im. J.I. Kraszewskiego czy "Przecież każdy pisze wiersze". Jej poezja znalazła się w licznych antologiach i czasopismach krajowych oraz międzynarodowych. Zawodowo zajmuje się prawami autorskimi oraz angażuje się w liczne inicjatywy kulturalne i charytatywne, za co otrzymała nagrodę "Dłonie Miłosierdzia" i stypendium rektora UKSW. Z zamiłowania jest malarką i interesuje się psychologią, a także od wielu lat śpiewa w chórach, ostatnio z Zespołem Muzyki Cerkiewnej "Varslavia".