Wojny domowe. Dwie i pół

Rewolucja modernizacyjna poprzedza zazwyczaj wybuch wojny domowej, inicjowana przez zmiany społeczne, ekonomiczne i świadomościowe. W tym procesie dochodzi do podziału wspólnoty etnicznej na dwie wrogie frakcje, z odmiennymi wartościami i wizjami przyszłości. Wojna domowa to zderzenie dwóch różnych kultur w obrębie jednej grupy etnicznej. Tego typu konflikty były widoczne w historii Stanów Zjednoczonych, gdzie kapitalistyczna Północ starła się z feudalno-niewolniczym Południem, oraz w Rosji, gdzie ścierały się wpływy proeuropejskiego dziedzictwa Petersburga z moskiewską tradycją eurazjatycką. Współczesna Polska również przechodziła przez ten rodzaj napięć, choć w mniej dramatycznym wydaniu. Proces dążenia do niepodległości przysłaniał kwestie modernizacyjne i łagodził wynikające z nich napięcia. Od 1980 roku kraj doświadcza rewolucji modernizacyjnej, wciąż niosąc ze sobą cień potencjalnej wojny domowej. Jarosław Bratkiewicz, urodzony w 1955 roku, zakończył z wyróżnieniem studia w Moskiewskim Państwowym Instytucie Spraw Międzynarodowych. Od 1982 roku związany był z PAN, angażując się jednocześnie w działalność opozycji solidarnościowej. W 1991 roku dołączył do BBN, a rok później rozpoczął pracę w MSZ. W latach 1996-2001 pełnił funkcję ambasadora na Łotwie, po czym wrócił do MSZ, gdzie zajmował szereg ważnych stanowisk, w tym Dyrektora Politycznego (2010-2015). Z kolei wydarzenia następujące po objęciu władzy przez PiS pozostają poza wspomnieniem, uznawane za bezwartościowe.