Wojna gallicka

W roku 58 p.n.e. legiony rzymskie dowodzone przez Gajusza Juliusza Cezara rozpoczęły kampanię podboju terenów od Oceanu Atlantyckiego i Pirenejów po Ren i Morze Północne, które były zamieszkane przez celtyckie plemiona Gallów. Konflikt ten trwał do 51 p.n.e., a jego przebieg Cezar uwiecznił w swoich corocznych raportach. Relacje te, choć subiektywne, pokazują wydarzenia z perspektywy dowódcy zwycięskiej armii. Cezar szczególnie uwypuklał działania swoje oraz swoich dowódców w pozytywnym świetle, ale mimo to zachował dogłębną dbałość o szczegóły, czyniąc swoje zapisy nieocenionym źródłem wiedzy dla historyków badających wydarzenia związane z podbojem Galii. Oprócz wojskowych relacji, dzieło zawierało także cenne informacje o galijskich plemionach, ich liderach, strukturze społecznej oraz zwyczajach i wierzeniach. Cezar, będąc nie tylko politykiem i wodzem, ale także umiejętnym pisarzem, przedstawił wszystko w klarowny sposób, bez zbędnego patosu. Jego styl został wysoko oceniony już za jego czasów, m.in. przez Cycerona. Obecna publikacja stanowi pierwszą część Corpus Caesarianum – zbioru dotyczącego wojen prowadzonych przez Cezara, przetłumaczonego i szczegółowo opracowanego przez profesora Eugeniusza Konika i Wandę Nowosielską. Obejmuje ona m.in. obszerny wstęp zawierający biografię Cezara, opis jego dorobku literackiego, a także strukturę armii rzymskiej. Dodatki do tej publikacji to mapa działań wojennych w Galii, ilustracje oraz indeks.