Witkowa góra 14 vii 1420 veritas vincit!

Egzekucja Jana Husa poprzez spalenie na stosie w 1415 roku była iskrą, która wywołała powstanie w Królestwie Czech. Husyci wystąpili przeciwko królewskiej władzy, niemieckiemu rycerstwu oraz przywództwu kościelnemu. Przez niemal dwie dekady czescy rebelianci z powodzeniem opierali się wielu krucjatom, a swoje sukcesy zawdzięczali umiejętnemu dowództwu i zastosowaniu taboru, znanego jako wagenburg. Ten okres był kluczowy nie tylko dla historii wojskowości i jako ostatnie wielkie powstanie krucjatowe przeciwko heretykom broniącym Kościoła Rzymskiego, ale również może być postrzegany jako wczesna zapowiedź reformacji. W walkach brali udział husyci oraz krzyżowcy, którzy regularnie najeżdżali ziemie czeskich kacerzy. Konflikt dodatkowo zaogniały starcia niemieckojęzycznych mieszkańców z czeskimi plebejuszami oraz wewnętrzne walki między czeskimi rycerzami katolickimi a husyckimi. Dodatkowo, w ramach samego ruchu husyckiego istniały podziały, które prowadziły do wewnętrznych starć. Początek XV wieku przyniósł ze sobą rozwój poczucia słowiańskiej wspólnoty i tożsamości etnicznej Czechów, skierowanej przeciwko dominacji niemieckiej mniejszości. Walka ideologiczna i religijna toczyła się zarówno w miastach, jak i klasztorach, a największe wsparcie dla idei Jana Husa pochodziło od prostych chłopów. Paweł Skworoda, urodzony w 1978 roku autor licznych książek i artykułów popularnonaukowych z zakresu historii wojskowości, specjalizuje się w staropolskich technikach wojennych z XVI–XVIII wieku, publikował w takich czasopismach jak „Mówią Wieki”, „Focus Historia” i „De Re Militari”.