Wielkie tabu i drobne fałszerstwa

Nie ufam podziałom na epoki, które oddzielają ludzi i wydarzenia w historii. Każdy okres, niezależnie od tego, czy mówimy o legendarnych czasach, czy o wyjątkowych wydarzeniach, pełen był zakłamań oraz taktycznych manipulacji, związanych z propagandą zarówno naszą, jak i cudzą. Przypomnijmy sobie znane postacie historyczne, takie jak Tadeusz Kościuszko czy książę Poniatowski, a także realia wojenne opisane przez Sienkiewicza. W rzeczywistości wszystkie te okresy przenikają się i wpływają na siebie nawzajem. Bardzo ważnym momentem w dziejach był 5 maja 1912 roku w Petersburgu, kiedy to kłamstwo nazwano Prawdą, co od 1917 roku na stałe wpłynęło na świat. Od 1945 roku, wraz z nagrodzeniem Orderem Lenina, te przemiany nie znały żadnych granic. Mitologia związana z ostatnią wojną formowała się już w trakcie jej trwania. Dziś, jeśli ktoś ośmieli się kwestionować oficjalne dane dotyczące strat, spotka się z ostrą krytyką. Obecnie styl działania władz pozostawia wiele do życzenia. W przeszłości ochroną cara zajmowało się kilkuset agentów, natomiast demokratyczny prezydent musi polegać na kilku, a nawet kilkudziesięciu tysiącach policjantów. Dlatego też bardziej odpowiednie wydaje się określenie obecnej sytuacji jako przejścia z deszczu pod rynnę, zamiast porównywania jej do jakościowo odmiennych okresów.