Wielki Kryzys w Ameryce

Przez pół wieku ortodoksyjne spojrzenie, zaprezentowane przez Johna Maynarda Keynesa i jego zwolenników, uznawane było za dominujące wyjaśnienie, dlaczego kapitalizm nie był w stanie uchronić się przed własnymi słabościami. Według tego podejścia rząd nie zdołał ocalić rynkowego systemu przed jego samodestruktywnymi tendencjami. W 1963 roku Murray N. Rothbard wprowadził alternatywną perspektywę, która kwestionowała tradycyjne poglądy. Twierdził on, że to nie niekontrolowany kapitalizm był przyczyną krachu na Wall Street, lecz raczej interwencje rządowe, które przez inflacyjne kredytowanie utrzymywały sztuczny boom gospodarczy.Książka Rothbarda stała się prawdziwym intelektualnym osiągnięciem, zyskując uznanie jako dzieło ponadczasowe. Paul Johnson, we wstępie do piątego wydania z 2000 roku, podkreślił jej trwałe znaczenie. Murray N. Rothbard (1926-1995) był wyjątkową postacią, której działalność wywarła ogromny wpływ na myślenie o wolności. Uzbrojony jedynie w maszynę do pisania, inspirował globalne odrodzenie idei promujących wolność. W ciągu 45 lat swej kariery opublikował 25 książek i tysiące artykułów, w których podejmował walkę przeciw destrukcyjnym prądom XX wieku takim jak socjalizm, upaństwowienie, relatywizm i scjentyzm. Jego praca nauczycielska, której zaangażowanie przejawiało się w Nowym Jorku, Las Vegas, Auburn oraz na konferencjach na całym świecie, napędzała renesans austriackiej szkoły ekonomii. Rothbard inspirował zarówno akademickie dyskursy, jak i masowe ruchy sprzeciwiające się nadmiernej władzy rządowej i jej wspierającym intelektualistom.