Widok z głębokiej wieży

Gdzie znajduje się tajemnicza wieża Zenona Fajfera i jakie widoki z niej można dostrzec? Poszukuję jej w różnych impresjach podróżniczych, w krzyku mew unoszących się nad oceanicznymi falami, na łąkach widzianych w rzeczywistości i książkach, na wzgórzu wypełnionym rododendronami, które pachną literaturą, we weneckich olśnieniach i wielokrotnych odbiciach, w chwilach codzienności oraz osobistych, w podróżach w głąb czasu pośród krajobrazów i wspomnień ludzi, którzy odeszli. Szukam jej w momentach jasności, w cichym świetle między jawą a snem, w smutku, tęsknocie, poruszeniu, w niezdarnym tańcu między życiem a śmiercią, między miłością a snem. Wsłuchuję się w ciszę, w ptasie tryle niczym skrzypce, w muzykę wierszy i słów, które są ulotne, zaskakujące, zarówno widoczne, jak i niewidoczne.Forma, kolory, zapachy i dźwięki są tu zmienne, niemożliwe do uchwycenia i nazwania, jak sny, które wymykają się spod powiek, bo wszystko zdaje się tu przekraczać prawa grawitacji, jak księżyc obracany w palcach. Są nieprzewidywalne i niepojęte, jak sama istota życia. W tym zbiorze poezji dochodzi do niezwykłego połączenia idei liberackich z poetyką emanacyjną i tradycyjną, tworząc nową jakość w świecie poezji. Uderza czystość i intensywność lirycznego tonu oraz delikatność wobec słowa, pragnącego nawiązać bliższą relację z odbiorcą.To spotkanie ma miejsce na oświetlonym tarasie głębokiej wieży. Teresa Nowak