Wicher z pustyni. Thomas Edward Lawrence

Cisza otaczała zatopione w ciemności ognisko na jałowej równinie Al-Hamady. Czasami tylko słychać było ciche odgłosy oddechów ukrytych w mroku wielbłądów, zgrzyt piasku pod ich ciężkimi łapami, czy szelest czegoś niewidocznego wśród zwojów nocy. Przy ogniu, w otoczeniu Arabów, siedział biały człowiek - niski i szczupły, z twarzą o surowych rysach, pozbawioną zarostu, o dużych, chłodnych oczach. Był nim Thomas Edward Lawrence, archeolog, który zyskał uznanie i miłość mieszkańców Arabii, aż nazwano go Lawrence'em z Arabii.Gdy I wojna światowa napina swoje muskuły, Lawrence przystępuje do brytyjskiej armii. Jego celem jest służenie ojczyźnie i jednocześnie wspieranie Arabów w ich dążeniach do jedności i niepodległości. Odnosi istotne odkrycie archeologiczne, które zapewnia mu dostęp do Mekki, położenia do tej pory niezdobytiego przez żadnego nie-wierzącego.Zostaje nazwan jako biały kaid czy szarif dzięki swojej odwadze, co przynosi jego misji niezwykle pozytywny rozwój. Lecz wtedy do jego zorganizowanego życia wdziera się postać kobiety, tajemniczej i porywającej jak pustynny wiatr, mieszającej jego plany swoją obecnością, pełną uroku i nieuchwytności.