Waleczne serce. Jak kształtować dojrzały charakter

Marzysz o tym, by stać się kimś wyjątkowym? Czas przestać się usprawiedliwiać za swoje istnienie i odrzucić uprzedzenia, skupiając się na rozwijaniu cnót. Choć współcześnie bywa, że cnoty są źle rozumiane i nawet wyśmiewane, w rzeczywistości stanowią potężne narzędzie, które pozwala umocnić swoją wartość i odwagę do niezależnego myślenia. Książka ta wskaże ci drogę, bez moralizowania, poprzez inspirujące anegdoty ukazując, jak daleko można dojść, kierując się wiarą, miłością i nadzieją.Ksiądz Andrzej Liszka, który koordynuje Grupy Modlitwy Ojca Pio w diecezji tarnowskiej, jest także założycielem i wieloletnim moderatorem największej takiej grupy w Nowym Sączu. Przed laty cudownie uzdrowiony za wstawiennictwem Ojca Pio, od trzech dekad opowiada podczas kazań i rekolekcji o Bożej miłości oraz o cudzie uzdrowienia, które stało się udziałem jego życia.Historia jego uzdrowienia zaczyna się 25 maja 1988 roku. Andrzej Liszka, wówczas kleryk, obudził się po raz pierwszy od pół roku wypoczęty i pełen sił, mimo że wcześniej borykał się z postępującymi trudnościami w mówieniu i poruszaniu się, spowodowanymi zdiagnozowanym stwardnieniem rozsianym. W tamtej trudnej chwili, mimo buntu wobec przeciwności, otrzymał dwa obrazki od przyjaciela. Jeden przedstawiał Ojca Pio ze słowami „kocham krzyż, tylko krzyż”, a drugi zawierał modlitwę o beatyfikację zakonnika. Zainspirowany tym prezentem, zaczął odmawiać nowennę. Dziewiątego dnia, zamiast pytać „dlaczego?”, powiedział Bogu „bądź wola Twoja” i poczuł głęboki spokój. Trzy tygodnie przed święceniami kapłańskimi, akurat w dniu urodzin Ojca Pio, został uzdrowiony.W 2018 roku podczas Ogólnopolskiego Czuwania Grup Modlitwy Ojca Pio w Łagiewnikach, ks. Liszka podkreślał, że choroba była próbą jego zaufania do Pana Boga, a cierpienie odsłaniało przed nim sens życia, którym jest wieczność. Dziś w swojej posłudze kapłańskiej niezmiennie przypomina o sile wiary, świadcząc o cudzie, który zmienił jego życie.