W kierunku koordynacji w podstawowej opiece zdrowotnej

Monografia autorstwa przedstawia dogłębną analizę przemian w obszarze podstawowej opieki zdrowotnej, uwzględniając rosnące potrzeby pacjentów, zjawisko starzejącego się społeczeństwa oraz rozwój cyfryzacji. W pracy poruszone są również problemy związane z niedoborem kadr medycznych. Autorka szczegółowo opisuje, jak ewoluowało podejście do opieki zdrowotnej, kładąc nacisk na interdyscyplinarną współpracę, potrzebę nabywania nowych umiejętności przez personel medyczny i rozwój efektywnych modeli koordynacji opieki. W monografii podkreślono znaczenie ustawy regulującej podstawową opiekę zdrowotną, która stanowiła fundament dla wprowadzenia modelu zintegrowanej opieki na poziomie POZ. Istotnym punktem analizy jest funkcja koordynatora opieki, która zyskała na znaczeniu w polskim systemie zdrowotnym, mając na celu ulepszanie dostępności świadczeń i zwiększenie efektywności leczenia. Część badawcza odnosi się do programu POZ PLUS, w ramach którego testowano model zintegrowanej opieki i jego wpływ na zmiany systemowe. Ważnym aspektem tej pracy jest dogłębne zrozumienie przez autorkę złożonego problemu, jakim jest organizowanie kompleksowej opieki jako długoterminowego procesu odpowiadającego na potrzeby zdrowotne pacjentów. Wartością monografii jest również przedstawienie autorskich wyników badań dotyczących populacji koordynatorów opieki, które stanowią cenny materiał do oceny dotychczasowych osiągnięć w tej dziedzinie i planowania przyszłych działań. Taką ocenę pracy przedstawił prof. dr hab. Włodzimierz Cezary Włodarczyk w swojej recenzji.