Utracone światło

W roku 1942, wiosną, niemiecki obóz zagłady w Bełżcu, który wzniesiono w błyskawicznym tempie, przyjmuje pierwszych Żydów z Lublina i Lwowa. Rozpoczyna się brutalna akcja polegająca na deportacji, eksterminacji oraz grabieży mienia tych ludzi. To miejsce, przez wiele lat po wojnie zapomniane, znane jest jako obóz Bełżec.Przenosimy się do roku 2004. Do Zamościa przybywa Amerykanin, którego celem jest odnalezienie tych, którzy podczas okupacji hitlerowskiej dokonywali zbrodni na ludności żydowskiej w regionie Roztocza. Jednocześnie do Polski wraca Róża Halicka, która wróciła z Izraela po zakończeniu stypendium. Zamierza podzielić się z rodziną swoimi planami dotyczącymi małżeństwa, jednak spotyka się z oporem ze strony rodziców oraz dziadka, skrywającego tajemnice sięgające czasów wojny. Przypadkowe spotkanie rodziny Halickich z łowcą nazistów ujawnia prawdy z przeszłości, które kładą cień na życiu Róży i jej narzeczonego.Termin „Utracone światło” można interpretować jako nawiązanie do straconego życia milionów Żydów. Jednocześnie symbolizuje romantyczne uczucia głównego bohatera do żydowskiej dziewczyny, którą kochał, ale której nie mógł poślubić. Być może odnosi się także do skomplikowanych, niejednoznacznych relacji polsko-żydowskich.Regina Smoter-Grzeszkiewicz przedstawia tę opowieść przez pryzmat interesującej fabuły literackiej i rzetelnego przekazu o bolesnym losie żydowskiej społeczności zamieszkującej Roztocze.